برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٦٤ - در باره فضيلت تلاوت اين سوره

بسم الله الرحمن الرحيم‌ به نام خداوند بخشنده بخشايشگر

(آيه ١)- اين سوره نيز همچون بسيارى ديگر از سوره‌هاى جزء آخر قرآن، با سوگندهاى زيبا و انديشه برانگيزى آغاز مى‌شود، مى‌فرمايد: «سوگند به آسمان و كوبنده شب»! (و السماء و الطارق).

(آيه ٢)- «و تو نمى‌دانى كوبنده شب چيست»؟! (و ما ادراك ما الطارق).

(آيه ٣)- «همان ستاره درخشان و شكافنده تاريكيهاست» (النجم الثاقب).

قرآن خودش در اينجا «طارق» را تفسير كرده، مى‌گويد: «اين مسافر شبانه، همان ستاره درخشانى است كه بر آسمان ظاهر مى‌شود و بقدرى بلند است كه گوئى مى‌خواهد سقف آسمان را سوراخ كند، و نورش به قدرى خيره كننده است كه تاريكيها را مى‌شكافد و به درون چشم آدمى نفوذ مى‌كند.

منظور از «نجم ثاقب» ستارگان درخشانى است كه نور آنها پرده‌هاى ظلمت را مى‌شكافد و در چشم آدمى نفوذ مى‌كند همانند ستاره «زحل» كه در فارسى به آن «كيوان» مى‌گويند.

(آيه ٤)- اكنون ببينيم اين سوگندها براى چيست؟ در اين آيه مى‌فرمايد:

«مسلما هر كس مراقب و محافظى دارد» (ان كل نفس لما عليها حافظ).

كه اعمال او را ثبت و ضبط و حفظ مى‌كند، و براى حساب و جزا نگهدارى مى‌نمايد.

به اين ترتيب شما هرگز تنها نيستيد، و هر كه باشيد، و هر كجا باشيد، تحت مراقبت فرشتگان الهى و مأموران پروردگار خواهيد بود، اين مطلبى است كه توجه به آن در اصلاح و تربيت انسان فوق العاده مؤثر است.

(آيه ٥)- اى انسان! بنگر از چه چيز آفريده شده‌اى؟

در اين آيه به عنوان يك استدلال بر مسأله معاد در برابر كسانى كه آن را غير