برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥ - محتواى سوره

سوره الرّحمن [٥٥]

اين سوره در «مكّه» نازل شده و داراى ٧٨ آيه است‌

محتواى سوره:

اين سوره بطور كلى بيانگر نعمتهاى مختلف معنوى و مادى خداوند است كه بر بندگان خود ارزانى داشته، و آنها را غرق در آن ساخته است بطورى كه مى‌توان نام اين سوره را «سوره رحمت» يا «سوره نعمت» گذارد، و به همين دليل با نام مبارك «الرّحمن» كه رحمت واسعه الهى را بازگو مى‌كند آغاز شده، و با جلال و اكرام خداوند پايان گرفته است، و ٣١ بار جمله‌ «فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ»* كه به وسيله آن از بندگانش اقرار بر نعمتهاى خود مى‌گيرد در آن ذكر شده.

مى‌توان محتواى اين سوره را به چند بخش تقسيم كرد:

بخش اول كه مقدمه و آغاز سوره است از نعمتهاى بزرگ خلقت، تعليم و تربيت، حساب و ميزان، وسائل رفاهى انسان، و غذاهاى روحى و جسمى او سخن مى‌گويد.

بخش دوم توضيحى است بر مسأله چگونگى آفرينش انس و جنّ.

بخش سوم بيانگر نشانه‌ها و آيات خداوند در زمين و آسمان است.

در بخش چهارم از نعمتهاى دنيوى فراتر رفته، سخن از نعمتهاى جهان ديگر است كه نعمتهاى بهشتى اعم از باغها، چشمه‌ها، ميوه‌ها، همسران زيبا و با وفا، و انواع لباسها، توضيح داده شده است.

و بالاخره در بخش پنجم اين سوره اشاره كوتاهى به سرنوشت مجرمان‌