برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤٨ - در باره فضيلت تلاوت اين سوره
يافت، و زمانى به پايان مىرسد كه پرونده اين دنيا بسته شود و انسان با عملى پاك خداى خويش را ملاقات كند.
آرى! راحتى بىرنج و تعب، تنها در آنجاست.
تكيه بر عنوان «ربّ» (پروردگار) اشاره به اين است كه اين سعى و تلاش جزئى از برنامه ربوبيت خداوند و تكامل و تربيت انسان است.
(آيه ٧)- ولى در اينجا انسانها به دو گروه تقسيم مىشوند همان گونه كه مىفرمايد: «پس كسى كه نامه اعمالش به دست راستش داده شود» (فاما من اوتى كتابه بيمينه).
(آيه ٨)- «به زودى حساب آسانى براى او مىشود» (فسوف يحاسب حسابا يسيرا).
(آيه ٩)- «و خوشحال به اهل و خانوادهاش باز مىگردد» (و ينقلب الى اهله مسرورا).
اينها كسانى هستند كه در مدار اصلى آفرينش، در همان مدارى كه خداوند براى اين انسان و سرمايهها و نيروهاى او تعيين كرده حركت مىكنند، و تلاش و كوشش آنها همواره براى خدا، و سعى و حركتشان به سوى خداست، در آنجا نامه اعمالشان را به دست راستشان مىدهند كه اين نشانه پاكى عمل و صحّت ايمان و نجات در قيامت است، و مايه سر افرازى و سر بلندى در برابر اهل محشر.
منظور از «حساب يسير» حساب سهل و آسان است كه سختگيرى و دقت در آن نباشد، از سيئات بگذرد و حسنات را پاداش دهد و حتى سيئات آنها را به حسنات تبديل كند.
(آيه ١٠)- آنها كه از شرم نامه اعمال را پشت سر مىگيرند! به دنبال بحثى كه در آيات قبل پيرامون اصحاب اليمين (مؤمنانى كه نامه اعمالشان به دست راستشان داده مىشود) گذشت در اينجا از كفّار و مجرمان و چگونگى نامه اعمال آنها سخن مىگويد.
نخست مىفرمايد: «و اما كسى كه نامه اعمالش به پشت سرش داده شود»