برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٣ - فضيلت تلاوت سوره

دانه‌هاى غذائى كه مايه اصلى تغذيه انسان و انواع حيوانات است، دانه‌هايى كه اگر يك سال بر اثر خشكسالى قطع شود قحطى و گرسنگى تمام جهان را فرا مى‌گيرد و انسانها همه در زحمت فرو مى‌روند.

(آيه ٢٨)- و در مرحله بعد مى‌افزايد: «و (همچنين) انگور و سبزى بسيار» (و عنبا و قضبا).

ذكر «عنب» (انگور) از ميان تمام ميوه‌ها به خاطر مواد غذائى و حياتى فراوانى است كه در اين ميوه نهفته شده و آن را به صورت يك غذاى كامل درآورده است.

توجه داشته باشيد كه «عنب» هم به «انگور» گفته مى‌شود و هم به «درخت انگور» و در آيات قرآن بر هر دو اطلاق شده، ولى در اينجا مناسب همان انگور است.

«قضب» در اينجا معنى گسترده‌اى دارد كه هم سبزيهاى خوردنى را شامل مى‌شود، و هم ميوه‌هاى بوته‌اى و هم ريشه‌هاى غذائى را.

(آيه ٢٩)- سپس مى‌افزايد: «و زيتون و نخل فراوان» (و زيتونا و نخلا).

تكيه روى اين دو ميوه نيز دليلش روشن است چرا كه امروز ثابت شده كه هم «زيتون» و هم «خرما» از مهمترين مواد غذائى نيروبخش و مفيد و سلامت آفرين است.

(آيه ٣٠)- و در مرحله بعد مى‌افزايد: «و باغهاى پردرخت» با انواع ميوه‌هاى رنگارنگ‌ (و حدائق غلبا).

(آيه ٣١)- سپس مى‌افزايد: «و ميوه و چراگاه» (و فاكهة و ابا).

«ابّ» به معنى گياهان خودرو و چراگاهى است كه آماده چريدن حيوانات و يا چيدن گياهان باشد.

در اينجا اين سؤال پيش مى‌آيد كه در آيات گذشته بعضى از ميوه‌ها بالخصوص مطرح شده بود، و در اينجا ميوه بطور كلى مطرح شده، و از اين گذشته در آيه قبل كه سخن از باغها مى‌گفت ظاهرا نظر به ميوه‌هاى باغها داشت، چگونه‌