برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٢ - فضيلت تلاوت سوره

در اينجا علم و دانشى است كه غذاى روح انسان است، بايد بنگرد كه آن را از چه كسى گرفته؟

آرى! انسان بايد درست بنگرد كه سر چشمه اصلى علم و دانش او كه غذاى روحانى اوست كجاست مبادا از سر چشمه آلوده‌اى تغذيه شود و روح و جان او را بيمار كند يا به هلاكت افكند.

(آيه ٢٥)- سپس به شرح تفصيلى اين مواد غذائى و منابع آن پرداخته، مى‌فرمايد: «ما آب فراوان از آسمان فرو ريختيم» (انا صببنا الماء صبا).

آرى! آب كه مهمترين مايه حيات است همواره به مقدار فراوان به لطف پروردگار از آسمان نازل مى‌شود، و مى‌دانيم تمام نهرها، چشمه‌ها، قناتها و چاههاى آب، ذخائر آبى خود را از باران مى‌گيرند.

(آيه ٢٦)- بعد از ذكر موضوع آب كه يكى از اركان مهم رويش گياهان است، به سراغ ركن مهم ديگر يعنى «زمين» مى‌رود و مى‌افزايد: «سپس زمين را از هم شكافتيم» (ثم شققنا الارض شقا).

اين شكافتن اشاره به شكافتن زمين به وسيله جوانه‌هاى گياهان است، و به راستى اين يكى از عجائب است كه جوانه‌اى با آن همه نرمى و لطافت خاكهاى سخت را مى‌شكافد، و گاه در كوهستانها از لابلاى سنگها عبور كرده، سر بيرون مى‌آورد.

و احتمال دارد منظور از شكافتن زمين خرد شدن سنگهاى سطح آن در آغاز باشد.

به اين ترتيب آيه اشاره به يكى از معجزات علمى قرآن است كه نشان مى‌دهد اول بارانها فرو مى‌بارند، و سپس زمينها شكافته مى‌شوند و آماده زراعت مى‌گردند، نه تنها در روزهاى نخست اين عمل صورت گرفته كه امروز نيز ادامه دارد.

(آيه ٢٧)- بعد از ذكر اين دو ركن اساسى يعنى «آب» و «خاك» به هشت قسمت از روئيدنيها كه از اركان اساسى غذاى انسان يا حيوانات است اشاره كرده، مى‌فرمايد: «و در آن دانه‌هاى فراوانى رويانديم» (فانبتنا فيها حبا).