برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٩ - فضيلت تلاوت سوره

(مرفوعة مطهرة).

بالاتر از آن است كه دست نااهلان به سوى آن دراز شود، و يا قادر بر تحريف آن باشند، و پاكتر از آن است كه دست ناپاكان آن را آلوده كند، و نيز پاك است از هرگونه تناقض و تضاد و شك و شبهه.

(آيه ١٥)- از اين گذشته، اين آيات الهى «به دست سفيرانى است» (بايدى سفرة).

(آيه ١٦)- سفيرانى «والا مقام و فرمانبردار و نيكوكار» (كرام بررة).

منظور از «سفره» در اينجا فرشتگان الهى است كه سفيران وحى يا كاتبان آيات او هستند.

در حديثى از امام صادق عليه السّلام مى‌خوانيم كه فرمود: «كسى كه حافظ قرآن باشد و به آن عمل كند با سفيران بزرگوار فرمانبردار الهى خواهد بود».

اين تعبير به خوبى نشان مى‌دهد كه حافظان و مفسران و عاملان به قرآن در رديف اين «سفره» و همگام آنها هستند، نه اين كه خود آنها مى‌باشند و اين يك واقعيت است كه وقتى اين دانشمندان و حافظان، كارى شبيه كار فرشتگان و حاملان وحى انجام دهند در رديف آنها قرار مى‌گيرند.

(آيه ١٧)- سپس مى‌افزايد: با وجود اين همه اسباب هدايت الهى كه در صحف مكرمه به وسيله فرشتگان مقرب خداوند، با انواع تذكرات، نازل شده، باز هم اين انسان سركش و ناسپاس تسليم حق نمى‌شود؛ «مرگ بر اين انسان، چقدر كافر و ناسپاس است»؟! (قتل الانسان ما اكفره).

(آيه ١٨)- و از آنجا كه سر چشمه سركشيها و ناسپاسيها غالبا غرور است براى در هم شكستن اين غرور در اين آيه مى‌فرمايد: خداوند «او را از چه چيز آفريده است»؟ (من اى شى‌ء خلقه).

(آيه ١٩)- «او را از نطفه ناچيزى آفريد، و سپس اندازه‌گيرى كرد و موزون ساخت» (من نطفة خلقه فقدره).

دقت در آفرينش انسان از نطفه و اندازه‌گيرى تمام ابعاد وجودى او،