برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٤ - فضيلت تلاوت سوره

(آيه ١٧)- سر انجام روز موعود فرا مى‌رسد در آيات قبل اشاراتى به دلايل مختلف معاد آمده بود، در اين آيه به عنوان يك نتيجه‌گيرى، مى‌فرمايد: «روز جدائى (روز رستاخيز) ميعاد همگان است» (ان يوم الفصل كان ميقاتا).

تعبير به «يوم الفصل» تعبير بسيار پرمعنائى است كه بيانگر جدائيها در آن روز عظيم است:

جدائى حق از باطل.

جدائى صفوف مؤمنان صالح از مجرمان بدكار.

جدائى پدر و مادر از فرزند، و برادر از برادر.

(آيه ١٨)- سپس به شرح بعضى از ويژگيها و حوادث آن روز بزرگ پرداخته، مى‌گويد: «روزى كه در صور دميده مى‌شود، و شما فوج فوج به (محشر) مى‌آييد» (يوم ينفخ فى الصور فتأتون افواجا).

از آيات قرآن به خوبى استفاده مى‌شود كه دو حادثه عظيم به عنوان «نفخ صور» واقع مى‌شود، در حادثه اول نظام جهان هستى به هم مى‌ريزد، و تمام اهل زمين و همه كسانى كه در آسمانها هستند مى‌ميرند، و در حادثه دوم، جهان نوسازى مى‌شود، و مردگان به حيات جديد باز مى‌گردند و رستاخيز بزرگ انجام مى‌گيرد.

و اين آيه اشاره به نفخ دوم است.

(آيه ١٩)- و به دنبال آن مى‌افزايد: «و آسمان گشوده مى‌شود، و به صورت درهاى متعددى در مى‌آيد» (و فتحت السماء فكانت ابوابا).

ممكن است منظور از اين «درها» و گشوده شدن آنها اين باشد كه: درهاى عالم «غيب» به عالم «شهود» گشوده مى‌شود، حجابها كنار مى‌رود، و عالم فرشتگان به عالم انسان راه مى‌يابد.

(آيه ٢٠)- و بالاخره در اين آيه وضع كوهها را در قيامت، منعكس كرده، مى‌فرمايد: «و كوهها به حركت در مى‌آيد و به صورت سرابى مى‌شود»! (و سيرت الجبال فكانت سرابا).