برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٩ - فضيلت تلاوت سوره
ولايت و امامت امير مؤمنان على عليه السّلام كه مورد اختلاف و گفتگو از سوى جمعى بود، يا به مسأله ولايت بطور اعم تفسير شده است.
(آيه ٤)- سپس مىافزايد: «چنين نيست كه آنها فكر مىكنند و به زودى مىفهمند» (كلا سيعلمون).
(آيه ٥)- «باز هم چنين نيست و به زودى مىفهمند» (ثم كلا سيعلمون).
«آن روز با خبر مىشوند كه فرياد وا حسرتاى آنها بلند است، و از تفريط و كوتاهى خود سخت پشيمان مىشوند». (زمر/ ٥٦) آن روز كه امواج عذاب گرداگرد آنها را مىگيرد، و تقاضاى بازگشت به دنيا را مىكنند «آيا راهى به بازگشت وجود دارد». (شورى/ ٤٤) حتى در لحظه مرگ كه حجابها از برابر چشم انسان كنار مىرود و حقايق عالم ديگر در برابر او آشكار مىشود و به برزخ و معاد يقين پيدا مىكند در همان لحظه نيز فريادش بلند مىشود كه:
«مرا بازگردانيد تا عمل صالحى انجام دهم». (مؤمنون/ ٩٩ و ١٠٠)
(آيه ٦)- همه از بهر تو سرگشته و فرمانبردار ...
از اين آيه به بعد در حقيقت پاسخى است به سؤالاتى كه منكران معاد و اختلاف كنندگان در اين نبأ عظيم داشتهاند، زيرا در اين آيات گوشهاى از نظام حكيمانه اين عالم هستى كه نقش بسيار مؤثرى در زندگى انسانها دارد بيان شده است، كه از يك سو دليل روشنى بر قدرت خدا بر همه چيز و از جمله تجديد حيات مردگان است و از سوى ديگر اشاره به اين است كه اين نظام حكيمانه نمىتواند بيهوده و عبث باشد، در حالى كه اگر با پايان اين زندگى مادّى دنيا؛ همه چيز پايان يابد، مسلما طرحى عبث و بيهوده خواهد بود.
و به اين ترتيب از دو جهت، استدلال براى مسأله معاد محسوب مىشود، از طريق «برهان قدرت» و «برهان حكمت».
و در يازده آيه به دوازده نعمت مهم، با تعبيراتى آميخته با لطف و محبت، و توأم با استدلال و تحريك عواطف، اشاره شده است، نخست از زمين شروع