برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٨ - فضيلت تلاوت سوره

جدائى صفوف مؤمنان از كافران، و نيكوكاران از بدكاران، و روز داورى مطلق حق در باره همگان.

(آيه ١٤)- سپس براى بيان عظمت آن روز مى‌فرمايد: «تو چه مى‌دانى روز جدائى چيست»؟ (و ما ادراك ما يوم الفصل).

جائى كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله با آن علم وسيع و گسترده، و با آن ديده تيزبينى كه اسرار غيب را مشاهده مى‌كرد ابعاد عظمت آن روز را به درستى نداند، تكليف بقيه مردم روشن است.

(آيه ١٥)- و در اين آيه تكذيب كنندگان آن روز را شديدا مورد تهديد قرار داده، مى‌فرمايد: «واى در آن روز بر تكذيب كنندگان»! (ويل يومئذ للمكذبين).

«ويل» را بعضى به معنى «هلاكت»، و بعضى به معنى «انواع عذاب» و بعضى آن را به معنى «وادى پر عذابى در جهنم» تفسير كرده‌اند، اين كلمه معمولا در مورد حوادث اسفناك به كار مى‌رود، و در اينجا حكايت از سرنوشت دردناك تكذيب كنندگان در آن روز مى‌كند.

منظور از «مكذبين» در اينجا كسانى است كه قيامت را تكذيب مى‌كنند.

(آيه ١٦)- در اين آيات نيز از طرق مختلف به منكران رستاخيز هشدار مى‌دهد، و با بيانات گوناگون، آنها را از خواب سنگين غفلت بيدار مى‌كند.

نخست دست آنها را گرفته، به گذشته تاريخ مى‌برد، و سرزمينهاى بلا ديده اقوام كفار پيشين را به آنها نشان مى‌دهد، مى‌فرمايد: «آيا ما اقوام (مجرم) نخستين را (كه راه كفر و انكار پيش گرفتند) هلاك نكرديم» (ا لم نهلك الاولين).

آثار آنها نه تنها بر صفحات تاريخ كه بر صفحه روى زمين نيز نمايان است.

(آيه ١٧)- «سپس ديگر (مجرمان) را به دنبال آنها مى‌فرستيم» (ثم نتبعهم الآخرين). چرا كه اين يك سنّت مستمر است و تبعيض و استثنا بر نمى‌دارد، مگر ممكن است گروهى را به جرمى مجازات كند و همان جرم را براى ديگران بپسندد؟!

(آيه ١٨)- و لذا در اين آيه مى‌افزايد: «اين گونه ما با مجرمان رفتار مى‌كنيم»