برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٩ - فضيلت تلاوت سوره

و به اين ترتيب آخرين سخن خود را بعد از مطالعه مكرّر و تفكر شيطانى و براى مبارزه با قرآن اظهار داشت.

(آيه ٢٦)- و اين هم سرنوشت شوم او! در ادامه آيات گذشته كه وضع بعضى از سران شرك و سخن او را در نفى و انكار قرآن مجيد و رسالت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بازگو مى‌كرد، در اينجا به مجازات وحشتناك او در قيامت اشاره كرده، مى‌فرمايد:

«به زودى او را وارد سقر [- دوزخ‌] مى‌كنم»! (ساصليه سقر).

«سقر» به معنى دگرگون شدن و ذوب شدن بر اثر تابش آفتاب است، سپس به عنوان يكى از نامهاى جهنم انتخاب شده و كرارا در آيات قرآن آمده است.

(آيه ٢٧)- سپس براى بيان عظمت و شدت عذاب دوزخ مى‌گويد: «و تو نمى‌دانى سقر چيست»؟ (و ما ادراك ما سقر).

يعنى؛ به قدرى عذاب آن شديد است كه از دايره تصور بيرون مى‌باشد، و به فكر هيچ كس نمى‌گنجد، همان گونه كه اهميت نعمتهاى بهشتى و عظمت آن به فكر كسى خطور نمى‌كند.

(آيه ٢٨)- آتشى است كه «نه چيزى را باقى مى‌گذارد، و نه چيزى را رها مى‌سازد»! (لا تبقى و لا تذر).

اين جمله ممكن است اشاره به آن باشد كه آتش دوزخ بر خلاف آتش دنيا- كه گاه در نقطه‌اى از بدن اثر مى‌كند، و نقطه ديگر سالم مى‌ماند، و گاه در جسم اثر مى‌گذارد، و روح از آن در امان مى‌باشد- آتشى است فراگير كه تمامى وجود انسان را در بر مى‌گيرد، و هيچ چيز را رها نمى‌كند.

(آيه ٢٩)- سپس به بيان وصف ديگرى از اين آتش سوزان قهر الهى پرداخته، مى‌افزايد: «پوست تن را بكلى دگرگون مى‌كند» (لواحة للبشر).

(آيه ٣٠)- و در اين آيه، مى‌فرمايد: «نوزده نفر (از فرشتگان عذاب) بر آن گمارده شده‌اند» (عليها تسعة عشر).

فرشتگانى كه قطعا مأمور به ترحم و شفقت و مهربانى نيستند، بلكه مأمور به كيفر و عذاب و خشونتند.