برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٥ - فضيلت تلاوت سوره

يعنى؛ در طريق اداى اين رسالت بزرگ شكيبائى كن، و در برابر آزار مشركان و دشمنان جاهل و نادان صابر باش، در طريق عبوديت اطاعت فرمان خدا استقامت نما، و در جهاد با نفس و در ميدان جهاد با دشمن شكيبا باش.

اصولا مهمترين سرمايه راه تبليغ و هدايت همين صبر و شكيبائى است.

(آيه ٨)- در تعقيب دستورى كه در زمينه قيام و انذار در آيات قبل آمده، در اينجا انذار را با بيانى بسيار مؤكد و رسا شروع مى‌كند، و مى‌فرمايد: «هنگامى كه در صور دميده مى‌شود» (فاذا نقر فى الناقور).

اين تعبير اشاره به نفخ دوّم و بر پايى رستاخيز است.

(آيه ٩)- «آن روز، روز سختى است» (فذلك يومئذ يوم عسير).

(آيه ١٠)- روزى است بسيار پرمشقت كه «براى كافران آسان نيست» (على الكافرين غير يسير).

(آيه ١١)-

شأن نزول:

قريش در «دار النّدوه» (مركزى در نزديكى مسجد الحرام كه براى شور در مسائل مهم در آن جمع مى‌شدند) اجتماع كردند، «وليد» (مرد معروف و سرشناس «مكّه» كه مشركان به عقل و درايت او معتقد بودند و در مسائل مهم با او به مشورت مى‌پرداختند) رو به آنها كرده گفت: شما مردمى هستيد داراى نسب والا، و عقل و خرد، و عرب از هر سو به سراغ شما مى‌آيند و پاسخهاى مختلفى از شما مى‌شنوند حرف خود را يكى كنيد.

سپس رو به آنها كرده گفت: شما در باره اين مرد (اشاره به پيغمبر اكرم) چه مى‌گوئيد؟

گفتند: مى‌گوئيم «شاعر» است! وليد چهره در هم كشيد و گفت: ما شعر بسيار شنيده‌ايم، اما سخن او شباهتى به شعر ندارد! گفتند: مى‌گوئيم «كاهن» است.

گفت: هنگامى كه نزد او مى‌رويد سخنانى را كه كاهنان (به شكل اخبار غيبى) مى‌گويند در او نمى‌يابيد.