برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٥ - فضيلت تلاوت سوره

شده بود كه «استهزا و سركشى اين گروه همچنان ادامه مى‌يابد تا زمانى كه وعده الهى دائر بر عذاب فرا رسد» اين سؤال را بر مى‌انگيزد كه اين وعده كى تحقق مى‌يابد؟

قرآن مجيد به پاسخ اين سؤال پرداخته مى‌گويد: «بگو: من نمى‌دانم آنچه به شما وعده داده شده (از عذاب دنيا و قيام رستاخيز) نزديك است، يا پروردگارم زمانى براى آن قرار مى‌دهد»؟ (قل ان ادرى ا قريب ما توعدون ام يجعل له ربى امدا).

اين علم مخصوص ذات پاك خداست، و او خواسته از بندگانش مكتوم بماند تا موضوع امتحان و آزمون خلق كامل گردد، چرا كه اگر بدانند دور است يا نزديك در هر دو صورت امتحان كم اثر خواهد بود.

بارها در آيات قرآن مجيد به اين معنى برخورد مى‌كنيم كه هر وقت سؤال از زمان قيامت مى‌شد پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله اظهار بى‌اطلاعى مى‌فرمود و مى‌گفت: علم آن مخصوص خداست.

در حديثى آمده است كه روزى «جبرئيل» در صورت يك عرب بيابانى در برابر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ظاهر شد، و از جمله سؤالاتى كه از آن حضرت نمود اين بود كه گفت: «به من بگو: كى قيامت بر پا مى‌شود»؟

پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود: «كسى كه از او سؤال مى‌كنى (در اين مسأله) آگاهتر از سؤال كننده نيست»! بار ديگر آن مرد عرب با صداى بلند گفت: «اى محمّد! قيامت كى خواهد آمد»؟

پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود: «واى بر تو قيامت مى‌آيد، بگو ببينم چه چيز براى آن فراهم كرده‌اى؟» اعرابى گفت: من نماز و روزه بسيارى فراهم نكرده‌ام، ولى خدا و رسولش را دوست دارم.

پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود: «پس تو با كسى خواهى بود كه دوستش دارى»!