برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٢ - آيا چشم زدن واقعيت دارد؟

مى‌آمدند و مى‌گفتند: اگر معادى در كار باشد وضع ما از اين افرادى كه به تو ايمان آورده‌اند در آن عالم بهتر است، همان گونه كه در اين دنيا وضع ما از آنها بهتر مى‌باشد! قرآن در پاسخ آنها چنين مى‌گويد: «اين كافران را چه مى‌شود كه با سرعت نزد تو مى‌آيند ...» (فما ل الذين كفروا قبلك مهطعين).

(آيه ٣٧)- «از راست و چپ گروه گروه» و آرزوى بهشت دارند (عن اليمين و عن الشمال عزين).

(آيه ٣٨)- «آيا هر يك از آنها (با اين اعمال زشتش) طمع دارد كه او را در بهشت پر نعمت الهى وارد كنند»؟ (ا يطمع كل امرى منهم ان يدخل جنة نعيم).

با كدام ايمان و با كدام عمل چنين شايستگى براى خود قائلند؟!

(آيه ٣٩)- در اينجا قرآن مجيد به پاسخ آنها پرداخته، مى‌گويد: «هرگز چنين نيست (كه آنها وارد باغهاى پرنعمت بهشت شوند) ما آنها را از آنچه خودشان مى‌دانند آفريده‌ايم» (كلا انا خلقناهم مما يعلمون).

در حقيقت خداوند مى‌خواهد با اين جمله غرور آنها را در هم بشكند، زيرا مى‌گويد: خودتان بهتر مى‌دانيد كه ما شما را از نطفه‌اى بى‌ارزش، از آبى گنديده آفريده‌ايم! و دوم اين كه؛ پاسخى به استهزاء كنندگان معاد مى‌گويد كه اگر شما در امر معاد شك داريد برويد و حال نطفه را بررسى كنيد، و ببينيد چگونه از يك قطره آب بى‌ارزش موجودى بديع مى‌سازيم كه در تطورات جنينى هر روز خلقت و آفرينش تازه‌اى به خود مى‌گيرد.

آيا خالق انسان از نطفه قادر نيست كه بعد از خاك شدن لباس حيات در تن انسان بپوشاند.

(آيه ٤٠)- سپس براى تأكيد اين مطلب مى‌افزايد: «سوگند به پروردگار مشرقها و مغربها كه ما قادريم ...» (فلا أقسم برب المشارق و المغارب انا لقادرون).