برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٠ - فضيلت تلاوت سوره

زندگى آنها افكنده، سپس انسانها را مخاطب ساخته، مى‌گويد: «آيا خبر كسانى كه پيش از اين كافر شدند به شما نرسيده است؟ (آرى) آنها طعم كيفر گناهان بزرگ خود را چشيدند و (در آخرت نيز) عذاب دردناكى براى آنهاست»؟! (ا لم يأتكم نبأ الذين كفروا من قبل فذاقوا وبال امرهم و لهم عذاب اليم).

شما از كنار شهرهاى بلا ديده و ويران شده آنها، در مسير خود به سوى شام و مناطق ديگر عبور مى‌كنيد، نتيجه كفر و ظلم و عصيانگرى آنها را با چشم مى‌بينيد، و اخبار آنها را در تاريخ مى‌خوانيد.

اين عذاب دنياى آنها بود، در آخرت نيز عذاب دردناكى در انتظارشان است.

(آيه ٦)- اين آيه به منشأ اصلى اين سرنوشت دردناك اشاره كرده، مى‌افزايد: «اين به خاطر آن بود كه رسولان آنها (پيوسته) با دلائل روشن به سراغشان مى‌آمدند ولى آنها (از روى كبر و غرور) گفتند: آيا بشرهايى (مثل ما) مى‌خواهند ما را هدايت كنند»؟ مگر چنين چيزى ممكن است؟ (ذلك بانه كانت تأتيهم رسلهم بالبينات فقالوا ا بشر يهدوننا).

و با اين منطق پوشالى به مخالفت با آنها برخاستند «پس كافر شدند و روى برگرداندند» (فكفروا و تولوا).

«در حالى كه خداوند (از ايمان و طاعتشان) بى‌نياز بود» (و استغنى الله). و اگر آنها را موظف به ايمان و اطاعت و پرهيز از گناه فرمود تنها براى منفعت خودشان و سعادت و نجاتشان در اين جهان و جهان ديگر بود.

آرى «خداوند بى‌نياز و شايسته ستايش است» (و الله غنى حميد).

اگر جمله كائنات كافر شوند بر دامان كبريائيش گردى نمى‌نشيند، همان گونه كه اگر همه مخلوقات مؤمن و مطيع فرمان او باشند چيزى بر جلالش افزوده نمى‌شود، اين مائيم كه نيازمند به اين برنامه‌هاى تربيتى و سازنده و تكامل بخش هستيم.

(آيه ٧)- در تعقيب بحثهايى كه در آيات قبل، پيرامون هدف‌دار بودن آفرينش آمده در اينجا مسأله معاد و رستاخيز را- كه تكميلى است بر بحث هدف‌