دنيا و آخرت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٨١
١١٩.امام باقر عليه السلام : مردم دنيا ، مسافرانى هستند كه در غيرِ دنيا بار مى گشايند (بارانداز نهايى شان آخرت است).
ب ـ مَثَل ميهمان
١٢٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مردم در دنيا ، ميهمان هستند و آنچه در اختيار دارند ، عاريت است. ميهمان ، رفتنى است و عاريت ، پس دادنى.
١٢١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ كس در دنيا نيست ، مگر آن كه ميهمان است و دارايى اش عاريت. ميهمان ، رفتنى است و عاريت ، بازگرداندنى.
١٢٢.امام على عليه السلام : بندگان خدا! شما و آرزوهاى شما در اين دنيا ، ميهمانانى موقّت هستيد.
١٢٣.امام صادق عليه السلام : ابو ذر در سخنرانى اش مى گفت: اى جوينده دانش! هيچ چيز دنيا را چيز مينگار جز آنچه خيرش سود رساند و شرّش زيان زند ، مگر به كسى كه خدايش بدو رحم كند. اى جوينده علم! زنهار، زن و فرزند و مال ، تو را از خويشتن باز ندارد؛ چه، روزى كه از آنها جدا مى شوى ، [خواهى دانست كه [همانند ميهمانى بوده اى كه شبى را در ميان ايشان گذرانده اى و صحبگاهان از نزدشان به جاى ديگران رفته اى . دنيا و آخرت ، به سانِ منزلگاهى است كه از آن به منزلگاهى ديگر منتقل شده اى. فاصله اى ميان مرگ و رستاخير نيست ، مگر به اندازه خوابى كوتاه كه بخوابى و سپس ، بيدار شوى. اى جوينده دانش! براى آن روز كه در پيشگاه خداوند قرارگيرى ، چيزى پيش فرست؛ زيرا كه تو در برابر عملت پاداش مى يابى . اى جوينده دانش! از هر دست كه بدهى ، با همان دست پس مى گيرى.