دنيا و آخرت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٢٣
٤ / ٧
خستگى
٦٧٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دل بركندن از دنيا ، مايه آسايش تن است و دنياخواهى ، موجب خستگى تن.
٦٧٨.امام على عليه السلام : آن كه به دنيا زهد ورزيد، دل و تنش آسود، و آن كه در پى آن برآمد، دل و تنش خسته شد.
٦٧٩.امام على عليه السلام ـ در تشويق به ترك دنيا ـ هر كه دنياخواه شد ، دنيا او را خسته و رنجور ساخت.
٦٨٠.امام على عليه السلام : ثمره شيفتگى به دنيا، رنج بسيار است.
٦٨١.امام على عليه السلام : دنيادوستى و رنج ، همنشين اند.
ر . ك : ص٢٩ (ويژگى هاى دنيا / محنتكده) .
٤ / ٨
اندوه
٦٨٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دنياخواهى ، گرفتگى و اندوه را زياد مى كند.
٦٨٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دنيا مايه سرگرمى دل و تن [و غافل داشتن آنها از آخرت [است . خداوند از مردم دنيا درباره نعمت هاى حلالى كه برخوردار بوده اند، بازخواست مى كند، چه رسد به برخوردارى آنان از نعمت هاى حرام دنيا .