دنيا و آخرت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٨٩
٥٩٥.امام على عليه السلام : شيفتگى به دنيا ، بزرگ ترين فتنه است.
٥٩٦.امام على عليه السلام : دنيادوستى، منشأ فتنه ها و ريشه رنج هاست.
و ـ بدترين رنج
٥٩٧.امام على عليه السلام : بدترينِ رنج ها، دنيادوستى است.
ز ـ منشأ آفت ها
٥٩٨.امام على عليه السلام : منشأ همه آفت ها ، عشق به دنياست.
ح ـ دنيادوستى با خدادوستى جمع نمى شود
٥٩٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دنيادوستى و خدادوستى ، هرگز در يك دل نمى گنجند.
٦٠٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند متعال به برادرم عيسى عليه السلام وحى فرمود كه: «اى عيسى! دنيا را دوست مدار؛ زيرا من آن را دوست نمى دارم . و آخرت را دوست بدار؛ زيرا آن جا بازگشت گاه است».
٦٠١.امام على عليه السلام : چنان كه خورشيد و شب با هم جمع نمى شوند، خدادوستى و دنيادوستى نيز با هم جمع نمى شوند.
٦٠٢.امام على عليه السلام ـ در يادكرد حديث معراج پيا خداوند متعال فرمود: «... اى احمد! اگر بنده به اندازه نمازهاى اهل آسمان و زمين نماز بخواند، و به اندازه روزه هاى اهل آسمان و زمين روزه بگيرد، و چون فرشتگان غذا نخورد، و مانند برهنگان جامه بپوشد ، امّا در دل او ذرّه اى حبّ دنيا يا شهرت آن يا رياست آن يا زر و زيور آن ببينم ، هرگز در خانه ام به جوار من در نخواهد آمد، و محبّت خود را از دل او برخواهم كَند. سلام و محبَت من ، برتو باد!