دنيا و آخرت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٠٥
ج ـ مَثَل دو كفّه ترازو
٤٥٣.امام زين العابدين عليه السلام : به خدا سوگند ، دنيا و آخرت ، درست مانند دو كفّه ترازويند كه هركدام سنگين تر شود ، ديگرى سبُك تر مى شود.
١ / ٦
مجسّم شدن دنيا
الف ـ مجسّم شدن دنيا براى مسيح
٤٥٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دنيا براى برادرم عيسى بن مريم عليهماالسلام به صورت زنى مجسّم شد. عيسى عليه السلام به او گفت: «آيا تو شوهر دارى؟» . دنيا گفت: آرى ؛ شوهرهاى بسيار. عيسى عليه السلام گفت: «آنها زنده اند؟» . گفت: نه . همه آنها را كشته ام». در اين هنگام ، عيسى عليه السلام فهميد او دنياست كه برايش مجسّم شده است.
٤٥٥.امام صادق عليه السلام : دنيا به صورت زنى چشم آبى در برابر عيسى عليه السلام مجسّم شد. عيسى عليه السلام از او پرسيد: چند شوى كرده اى؟ گفت: بسيار. پرسيد: «همه آنها تو را طلاق دادند؟» . گفت: نه . همه را كُشتم. عيسى عليه السلام گفت: «بيچاره شوهران باقى مانده تو كه از [سرنوشتِ] گذشتگان ، عبرت نمى گيرند!» .
٤٥٦.التحصين: روايت شده است كه [حقيقت] دنيا براى عيسى عليه السلام مكشوف شد و آن را به صورت پير زالى سپيد موى ديد كه انواع زيورها بر اوست. عيسى به او گفت: «چند شوى كرده اى؟» . گفت: از شمار بيرون اند. عيسى عليه السلام گفت: «همه آنها مُردند يا طلاقت دادند؟» . گفت: نه . همه شان را كُشتم. عيسى عليه السلام گفت: «بدبخت ، شوهران باقى مانده تو! چگونه از شوهران گذشته ات عبرت نمى گيرند؟ چگونه يكايك آنها را نابود كردى و اينان از تو برحذر نيستند» .