٥٦.امام على عليه السلام : اى بندگان خدا! از خدا پروا كنيد... و [چونان [مردمانى باشيد كه بر آنان ، بانگ زده شد و بيدار شدند و دريافتند كه دنيا ، خانه آنها نيست و از اين رو ، جايگزينش كردند.

٥٧.امام على عليه السلام : كجايند آنان كه تا دوردست هاى زمين ، پادشاهى كردند؟!

٥٨.امام على عليه السلام : كجايند آنان كه به دورترين خواست هاى دنيوى رسيدند؟!

٥٩.امام على عليه السلام : اسباب دنيا از هم گسيختنى است و عاريه هاى آن ، بازگشتنى.

٦٠.امام زين العابدين عليه السلام : شگفتا ، بس شگفتا از آن كه براى سراى نيستى مى كوشد و بر سراى ماندگارى چشم مى پوشد!

٦١.تنبيه الخواطر: روايت شده است كه سليمان بن داوود عليهماالسلام با گروه همراه خود مى رفت ، در حالى كه پرندگان بر او سايه افكنده بودند و جنّيان و آدميان ، از راست و چپ او حركت مى كردند. بر عابدى از عابدان بنى اسرائيل گذشت . عابد گفت: اى پور داوود! به خدا سوگند كه خداوند ، سلطنت با عظمتى به تو عطا كرده است . سليمان عليه السلام كه سخن او را شنيد، گفت: «يك ذكر سبحان اللّه در كارنامه مؤمن ، بهتر از آن چيزى است كه به پورِ داوود داده شده است؛ زيرا آنچه به پور داوود داده شده ، مى رود و ذكر تسبيح مى مانَد».

٦٢.امام على عليه السلام ـ در ديوان منسوب به ايشان آنان كه بناهاى بلند بر ساختندو از زن و فرزندان ، برخوردار شدند . بادها بر خانه هايشان همى وزيد انگار كه بر اين قرار ، وعده داشتند . ونعمت ها و همه سرگرمى ها را مى بينم كه روزى كهنه و نابود مى شوند . [١]

[١] البته در تاريخ بغداد ، به نقل از ابو بكر بن عيّاش آمده است: چون على بن ابى طالب عليه السلام رهسپار صفين شد ، از خرابه هاى مدائن گذشت. مردى از يارانش اين ابيات را برخواند: { بادها بر خانه هاى آنان وزيد انگار كه بر اين قرار ، وعده داشتند . } { و نعمت ها و همه سرگرمى ها را مى بينم كه روزى كهنه و نابود مى شوند } على عليه السلام فرمود: «چنين مگو ؛ بلكه چنان بگو كه خداوند فرموده است: «چه باغ ها و چشمه سارها كه بر جاى نهادند ، و كشتزارها و سراهاى نكو ، و نعمتى كه در آن خوش بودند. آرى، و ما آنها را به مردمانى ديگر ، ارث داديم» (دخان: آيه ٢٥ ـ ٢٨). مردمان اين ديار ، خود روزگارى وارث [ديگران] بودند و بعد ، ديگران وارث آنها شدند. اين مردم ، حرام ها را حلال شمردند و از اين رو ، عذاب بر آنان فرود آمد . پس، مبادا شما حرام ها را حلال كنيد ، كه بر شما نيز عذاب نازل مى شود (تاريخ بغداد : ج ١ ص ١٣٢).