دنيا و آخرت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٩١
١ / ٣٦
مَثَل دنيا
الف ـ مَثَل سَم
٤٢٦.امام على عليه السلام : مَثَل دنيا ، مَثَل سَم است . كسى سم را مى خورد كه نمى داند.
٤٢٧.امام على عليه السلام : دنيا، در حقيقت، مانند سم است . كسى سم را مى خورد كه آن را نمى شناسد.
ب ـ مَثَل مار
٤٢٨.امام على عليه السلام : مَثَل دنيا ، مَثَل مار است: پوستش نرم است و زهرش كُشنده. پس، از آنچه در دنيا برايت جاذبه دارد ، روى بگردان ؛ زيرا آنچه از آن تو را همراهى مى كند ، اندك [كفنى] است . [١] دغدغه هاى آن (دنيا) را از خود ، دور كن؛ چرا كه به جدا شدن از آن و ناپايدارى حالاتش يقين دارى و آن گاه كه با دنيا بيشترين انس را دارى ، بيشترين ترس و حذر را از آن داشته باش؛ زيرا كه دنيادار ، هر زمان كه در آن به خوشى و لذّتى اطمينان كرد، دنيا او را از آن خوشى به مشكلى كشانْد، يا هرگاه انسى گرفت ، اُنس او را تبديل به تنهايى و وحشت كرد .
٤٢٩.امام صادق عليه السلام : ـ كه درودهاى خدا بر او باد ـدر كتاب على آمده است: حكايت دنيا، در حقيقت، حكايت مار است كه پوستى بس نرم دارد ؛ امّا در درونش زَهر كُشنده است . آدم خردمند ، از آن پرهيز مى كند ؛ امّا كودك نادان ، دست به سويش دراز مى نمايد.
[١] يا: اندكى در دنيا مى مانى.