دنيا و آخرت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٤٧
٧٢٢.امام على عليه السلام : هر كه آخرتش را به دنيايش بفروشد ، هر دوى آنها را از كف مى دهد.
٧٢٣.امام على عليه السلام : هر كس بهشت جاويدان را به دنياى گذرا بفروشد ، بدبخت مى شود و در اين معامله زيان مى كند.
٧٢٤.امام على عليه السلام : دنيايت را با از بين بردن دينت آباد مكن كه در اين صورت ، از زيانكارترين مردمان خواهى بود.
٧٢٥.امام على عليه السلام : اى گروه هاى مردم! پروامندى از خداوند ، در پيش گيريد؛ زيرا چه بسيار است آرزومندِ چيزى كه به آن نمى رسد، و سازنده بنايى كه در آن ، [مهلتِ [سكونت نمى يابد، و گرد آورنده مالى كه به زودى آن را [براى ديگران] بر جاى مى گذارد ، و شايد آن را از راه نادرست، يا از نپرداختن حقّى ، گرد آورده است . [ در اين صورت ، ] از حرام به آن رسيده و با اين كار ، گناهانى به دوش كشيده است . پس وزر و وبال آن را بر عهده مى گيرد، و با افسوس و اندوه بر پروردگارش وارد مى شود. او دنيا و آخرت را زيان كرده است و اين ، همان زيان آشكار است.
٧٢٦.امام على عليه السلام : زيانكارترينِ مردم ، كسى است كه دنيا را به جاى آخرت بپذيرد.
٧٢٧.امام على عليه السلام : پر زيان ترين معامله و بى حاصل ترين تلاش را آن مردى كرده كه بدنش را در رسيدن به آرزوهايش فرسوده و مقدّرات ، او را در رسيدن به خواستش يارى نكرده اند ، و در نتيجه، با آه و حسرت ها از دنيا رفته و با كوله بارى از گناه ، ره سپار آخرت شده است.