٧٣١.امام على عليه السلام : مردم ، سه دسته اند: زاهدِ مصمّم، شكيبا در مبارزه با هوس، و خواهنده و پيرو خواهش هاى نفسانى. زاهد، آنچه را خداوند به او مى دهد ، از سرِ شادى بزرگ نمى شمارد و آنچه را كه از دست مى دهد، از سر افسوس ، بزرگ نمى داند. شكيبا، نفْسش او را به سوى دنيا كشانْد؛ امّا او آن را باز داشت، و نفْسش به لذّت هاى آن چشم دوخت؛ ليكن او مانعش شد. و خواهنده، نفْسش او را به دنيا فرا خواند و او اجابتش كرد و به برگزيدن دنيا [بر آخرت] دستورش داد و او اطاعتش كرد، و بدين ترتيب، آبروى خويش را لكّه دار ساخت، و به خاطر دنيا شرافت خود را به پستى كشاند، و آخرتش را تباه كرد.

٧٣٢.امام على عليه السلام : به دنيا راغب مشو كه آخرتت تباه مى گردد.

٧٣٣.امام على عليه السلام : هر كه براى دنيا كار كرد، زيان كرد.

٧٣٤.امام على عليه السلام : اگر خواهان دنيا شويد ، زيان مى كنيد و نابود مى گرديد.

٧٣٥.امام على عليه السلام : به هر آنچه نابود مى شود و از كف مى رود ، رغبت مكن كه اين (رغبت) ، خود ، بالاترين زيان است.