دنيا و آخرت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١١١
١٥٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بنده بايد از دنياى خويش براى آخرتش ، از زندگى اش براى مرگش و از جوانى اش براى پيرى اش توشه برگيرد؛ زيرا كه دنيا براى شما آفريده شده است و شما براى آخرت ، آفريده شده ايد.
١٥٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بنده مؤمن ، بايد از خود براى خود، و از دنياى خود براى آخرتش بهره برگيرد.
١٦٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركه در دنيا توشه برگيرد، در آخرت سودش مى دهد.
١٦١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن ، توشه فراهم مى آورد و كافر به كامجويى مى گذرانَد.
١٦٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ـ تبارك و تعالى ـ ... دنيا را سراى عمل قرار داد و آخرت را سراى آسودن ، «تا كسانى را كه بد كرده اند ، به سزاى آنچه انجام داده اند ، كيفر دهد، و آنان را كه نيكى كرده اند ، به نيكى پاداش دهد» .
١٦٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : شما امروز در آمادگاهيد [١] و فردا در [ميدان] مسابقه . جايزه اين مسابقه ، بهشت است و خطّ پايان [براى بازنده] ، آتش.
[١] آمادگاه ، ترجمه «مضمار» است و مضمار ، جايى يا مدّت زمانى را مى گويند كه در آن ، اسب را براى مسابقه پرورش مى دهند و آماده مسابقه مى سازند (النهاية : ج٣ ص٩٩ «ضمر») .