دنيا و آخرت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٠٥
٦٤١.امام على عليه السلام : علّت تباهى خِرَد، دنيادوستى است.
٦٤٢.امام على عليه السلام : زيب و زر دنيا ، خِرَدهاى ناتوان را تباه مى گرداند.
٦٤٣.امام على عليه السلام : دنيادوستى ، خِرَد را تباه مى كند، گوش را از نيوشيدن حكمت ، كر مى سازد، و موجب عذاب دردناك مى گردد.
٦٤٤.امام على عليه السلام : دنيا، قتلگاه خِرَدهاست.
ر . ك : ج٢ ص٩٩ (كمال يافتن شناخت / نگهدارى خرد) .
٤ / ٤
تباهى جان
الف ـ غفلت
٦٤٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چه شده است كه مى بينم دنيادوستى بر بسيارى از مردم ، چيره آمده است، چندان كه گويى مرگ در اين دنيا براى ديگران رقم خورده، و انگار حق (وظيفه) در اين دنيا بر غير آنان واجب گشته است، و گويى از خبر مردگان پيش از خود ، چيزى نشنيده و نديده اند؟! راهشان راه گروهى مسافر است و به زودى به سوى آنان باز مى گردند ؛ آنان كه به خانه هاى گور خويش رفته اند، و اينان ميراث خوارشان شده اند، و مى پندارند كه پس از آنان جاودانه خواهند زيست. هيهات، هيهات! آيا آخرينشان از اوّلينشان پند نمى گيرند؟ سخنان پندآموز كتاب خدا را نفهميدند و آنها را به فراموشى سپردند، و خويشتن را از گزند هر بدفرجامى اى در امان پنداشتند، و از فرود آمدن هيچ گونه مصيبت و رويداد مهلكى نهراسيدند.