دنيا و آخرت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٣١
٣٠٦.امام صادق عليه السلام : زندانى [واقعى] كسى است كه دنيايش او را از آخرتش باز داشته باشد.
٣٠٧.امام صادق عليه السلام : طلب دنيايت ، تو را از طلب دينت باز ندارد؛ زيرا كه طالب دنيا ، گاه [آن را] به دست مى آورد و گاه از دستش مى دهد و به واسطه همان چيزى كه از دست داده است ، نابود مى شود.
٣٠٨.امام على عليه السلام ـ در ديوان منسوب به ايشان { اى آن كه دنيا را بر دين ، برگزيده اى/ و سرگشته اى و از راه به در رفته اى } { و اميد جاودانگى در دنيا دارى/ ـ حال آن كه نيش مرگ ، نمايان است ـ ! } { چه دور است [جاودانگى] ؛چرا كه دنيا تيرهادارد/ كه هرگاه و بر هر كه آنها را بيفكند ، نابود مى كند . }
ر . ك : ج٢ ص٣٩٣ (نكوهش آن كه آخرتش را به دنياى ديگران بفروشد).
١ / ٢ ـ ٢
دل بستگى
قرآن
«آنان كه اميد به ديدار ما ندارند و به زندگى دنيا خشنود شدند و به آن دل بستند و آنان كه از نشانه هاى ما بى هُش اند ، آنان ، جايگاهشان آتش است، به سبب آنچه كه به دست آورده اند» .