دنيا و آخرت از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٩٣
٤٣٠.امام صادق عليه السلام ـ در ديوان منسوب به ايشان { ديدم كه چه سان نسل ها نابود شدند/ از ميان رفتند و آن گاه ، گفته شد: فسانه گشتند . } { اين دنياست كه چون مار ، زهر مى ريزد/ هرچند پوستى نرم دارد . } { چه بسيار كارها كه در آنها سخت گرفتم/ امّا بعد كه آسانشان گرفتم ، بر من آسان شدند . }
ج ـ مَثَل لاشه
٤٣١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند به داوود عليه السلام وحى فرمود كه: «حكايت دنيا ، حكايت لاشه اى است كه شمارى سگ بر آن گِرد آمده اند و اين سو و آن سو مى كشانند. آيا دوست دارى كه تو سگى چون آنان باشى و با آنها كشاكش كنى؟!
٤٣٢.تنبيه الخواطر: روايت شده است كه پيامبرخدا ، كنار زباله دانى ايستاد و فرمود: «بياييد دنيا را ببينيد»! و چند لته پاره استخوان پوسيده را از زباله دانى برداشت و فرمود: «اين، دنياست!» .
٤٣٣.امام على عليه السلام ـ در ديوان منسوب به ايشان { هر كه مى خواهد دنيا را بچشد، من آن را مزه كرده ام/ شيرينى و شرنگ آن به ما رسيده است . } { من ، آن را جز فريب و پوچ نيافتم/همچون سرابى كه در بيابان مى درخشد . } { دنيا ، لاشه گَنديده اى بيش نيست/ كه سگ ها بر سرِ آن ، كشمكش مى كنند . } { اگر از دنيا دورى كنى، با اهل آن آسوده به سر مى برى/ و اگر آن را بكشى،سگ ها بر سرِ آن با تو كشمكش مى كنند. }