٣٩٤.امام على عليه السلام ـ در نكوهش دنيا ـ : بد سرايى است براى كسى كه از آن نهراسد و در دنيا ، بيمناك نباشد، و بدانيد و مى دانيد كه به ناچار ، دنيا را ترك خواهيد كرد، و دنيا چنان است كه خداوند ، وصف كرده است: «بازى و سرگرمى و آرايش و فخرفروشى ميانتان و فزون جويى در دارايى ها و فرزندان است» .

١ / ٣ ـ ٥

سراى تباهى

٣٩٥.امام على عليه السلام : دنيا، سراى تباهى [١] و گزند و دگرگونى و جا به جايى است، خوشى هاى آن با تلخى هايش برابرى نمى كند، و خوش بختى هايش با بدبختى هايش همسان نيست، و فرازش با نشيبش يكسان نيست.

١ / ٣ ـ ٦

سراى نافرمانى

٣٩٦.امام على عليه السلام : از خوارى و بى مقدارى دنيا در نزد خداست كه او ، جز در دنيا نافرمانى نمى شود و جز با ترك آن ، به آنچه [از بهشت و نعمت هاى ابدى كه [نزد خداست ، نمى توان رسيد.

٣٩٧.امام على عليه السلام : اين سراى نيستى، خوابگاهِ نيم روزى نافرمانان است و جايگاه شوربختان و تجاوزگران.

[١] ممكن است به آيه ١١٨ سوره آل عمران «لاَ يَأْلُونَكُمْ خَبَالاً» خَبال ، به معناى شر و فساد و تباهى است و به همين جهت ، جنون را «خبل» هم مى گويند ؛ چون فساد عقل است.