١٥٥٧٦.الإمامُ عليٌّ عليه السلام ـ لَمّا قالَ لَهُ بعضُ أصحابِهِ (و كانَ كَلبِيّا): يا أخا كَلبٍ، ليسَ هُو بعِلمِ غَيبٍ ، و إنّما هُو تَعَلُّمٌ مِن ذِي عِلمٍ ، و إنَّما عِلمُ الغَيبِ عِلمُ الساعَةِ ، و ما عَدَّدَهُ اللّه ُ سبحانَهُ بقولِهِ : «إِنَّ اللّه َ عِندَهُ عِلمُ السّاعَةِ و يُنَزِّلُ الغَيثَ و يَعْلَمُ ما في الأرْحامِ» [٢] فَيَعلَمُ اللّه ُ سبحانَهُ ما في الأرحامِ مِن ذَكَرٍ أو اُنثى ، و قَبيحٍ أو جَميلٍ ، و سَخيٍّ أو بَخيلٍ ، و شَقيٍّ أو سَعيدٍ ، و مَن يكونُ فِي النارِ حَطبا ، أو فِي الجِنانِ للنَّبيِّينَ مُرافِقا ، فهذا عِلمُ الغَيبِ الذي لا يَعلَمُهُ أحَدٌ إلاّ اللّه ُ ، و ما سِوى ذلكَ فَعِلمٌ عَلَّمَهُ اللّه ُ نَبِيَّهُ فَعَلَّمَنيهِ ، و دَعا لِي بأن يَعِيَهُ صَدرِي ، و تَضطَمَّ علَيهِ جَوانِحي . [٣]

٣٠٨٢

امام و علم غيب

قرآن :

«آنچه در پيش روى آنان و آنچه در پشت سرشان است، مى داند. و به چيزى از علم او احاطه نمى يابند مگر به آن چه او خود بخواهد».

حديث :

١٥٥٧٦.امام على عليه السلام ـ وقتى يكى از ياران ايشان [از قبيله كلب] به آن حضفرمود : اى مرد كلبى! اين علم غيب نيست، بلكه بر اثر فرا گرفتن از صاحب علمى است. علم غيب، علم داشتن به زمان قيامت است و آنچه خداوند سبحان آنها را بر شمرده و فرموده است : «همانا علم قيامت نزد خداست و باران فرو مى فرستد و آنچه را كه در زهدانهاست، مى داند». پس خداوند سبحان مى داند كه جنينى كه در زهدانها[ى مادران ]است آيا پسر است يا دختر، زشت است يا زيبا، بخشنده است يا بخيل، بدبخت است يا خوشبخت. و مى داند كه چه كسى هيزم آتش جهنم است، يا در بهشت يار و همراه پيامبران. اينهاست علم غيبى كه هيچ كس جز خداوند آنها را نمى داند. سواى اينها دانشى است كه خداوند به پيامبرش آموخت و او هم آنها را به من ياد داد و برايم دعا كرد كه سينه ام آن را نگه دارد و پهلوهايم آن را در ميان گيرد.

[١] البقرة : ٢٥٥.[٢] لقمان : ٣٤ .[٣] نهج البلاغة :الخطبة ١٢٨.