ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٥٠

١٣٩٧٧.عنه صلى الله عليه و آله : مَن تَعَلَّمَ عِلما مِمّا يُبتَغى بِهِ وَجهُ اللّه ِ لا يَتَعَلَّمُهُ إلاّ لِيُصيبَ بِهِ عَرَضا مِنَ الدّنيا ، لَم يَجِدْ عَرفَ الجَنَّةِ يَومَ القِيامَةِ . [١]

١٣٩٧٨.عنه صلى الله عليه و آله : مَن تَعَلَّمَ صَرفَ الكَلامِ لِيَسبِيَ بِهِ قُلوبَ النّاسِ لَم يَقبَلِ اللّه ُ مِنهُ يَومَ القِيامَةِ صَرْفا و لا عَدْلاً . [٢]

١٣٩٧٩.عنه صلى الله عليه و آله : ما مِن عَبدٍ يَخطُبُ خُطبَةً إلاّ اللّه ُ سائلُه عَنها ما أرادَ بِها . [٣]

١٣٩٨٠.عنه صلى الله عليه و آله : مَن قامَ بِخُطبَةٍ لا يَلتَمِسُ بِها إلاّ رِياءً و سُمعَةً أوقَفَهُ اللّه ُ يَومَ القِيامَةِ مَوقِفَ رِياءٍ و سُمعَةٍ . [٤]

١٣٩٨١.عنه صلى الله عليه و آله : مَن سَمَّعَ النّاسَ بِعِلمهِ سَمَّعَ اللّه ُ بِه سامِعَ خَلقِهِ و حَقَّرَهُ و صَغَّرَهُ . [٥]

(انظر) الرياء : باب ١٤١٣.

٢٨٢٠

ما لا يَنبَغي طَلَبُ العِلمِ لِأجلِهِ

١٣٩٨٢.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : لا تَعَلَّموا العِلمَ لِتُماروا بِهِ السُّفَهاءَ ، و تُجادِلوا بِهِ العُلَماءَ ، و لِتَصرِفوا (بهِ) وُجوهَ النّاسِ إلَيكُم ، وَ ابتَغوا بِقَولِكُم ما عِندَ اللّه ِ فإنَّهُ يَدومُ و يَبقى ، و يَنفَدُ ما سِواهُ . [٦]

١٣٩٧٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس علمى را كه بايد براى خدا طلب شود، فقط براى اين بياموزد كه به چيزى از مال دنيا دست يابد، در روز قيامت بوى خوش بهشت را نيابد.

١٣٩٧٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس سخنان زيبا و خوش را بياموزد تا به وسيله آنها دلهاى مردم را اسير خود كند، خداوند در روز قيامت از او نه توبه اى پذيرد و نه فديه اى (نه عبادت مستحبى را پذيرد نه واجبى را).

١٣٩٧٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ بنده اى نيست كه خطابه اى ايراد كند، مگر اين كه خداوند بپرسد كه هدفش از ايراد آن چه بوده است.

١٣٩٨٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس خطابه اى ايراد كند و هدفش از آن خودنمايى و شهرت طلبى باشد، خداوند در روز قيامت او را در ايستگاه ريا و شهرت طلبى نگه دارد.

١٣٩٨١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس با علم خود مردم را رسوا كند، خداوند كه گوش شنواى مردم است، او را رسوا سازد و خُرد و حقيرش گرداند. [٧]

٢٨٢٠

دانش را براى چند چيز نبايد آموخت

١٣٩٨٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : علم را براى اين نياموزيد كه با نادانان بستيزيد و با دانايان مجادله كنيد و مردم را به طرف خود بكشانيد. بلكه با سخنان خود آنچه را نزد خداست بجوييد؛ زيرا آن است كه پايدار و باقى مى ماند و جز آن هر چه هست از بين مى رود.