ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٤٩٩
٣٠٦٠
الغُلولُ
الكتاب :
وَ ما كانَ لِنَبِيٍّ أنْ يَغُلَّ وَ مَنْ يَغْلُلْ يَأْتِ بِما غَلَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ» . [١]
الحديث :
١٥٣٦١.الإمامُ الباقرُ عليه السلام ـ في قولِهِ تعالى : «ما كانَ لِنَبِيٍّ أن يَغ: و صَدَقَ اللّه ُ ، لم يَكُنِ اللّه ُ لِيَجعَلَ نَبِيّا غالاًّ «و مَنْ يَغْلُلْ يَأْتِ بِما غَلَّ يَوْمَ القِيامَةِ» و مَن غَلَّ شيئا رَآهُ يَومَ القِيامَةِ فِي النارِ ، ثُمّ يُكَلَّفُ أن يَدخُلَ إلَيهِ فَيُخرِجَهُ مِن النارِ . [٢]
١٥٣٦٠.امام صادق عليه السلام : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در مراسم مناى حجّة الوداع، در مسجد خيف، خطبه ايراد فرمود و ابتدا حمد و ثناى الهى گفت و سپس فرمود : ... سه كار است كه دلِ هيچ مرد مسلمانى نسبت به آنها خيانت و نا راستى روا نمى دارد: خالص گردانيدن عمل براى خدا و خيرخواهى و صداقت نسبت به پيشوايان مسلمانان و همراهى با جماعت آنان؛ زيرا دعوت و رسالتشان، آنها را از هر سو در ميان گرفته است.
٣٠٦٠
خيانت در غنيمت [٣]
قرآن :
«هيچ پيامبرى را نسزد كه در غنايم خيانت كند و هر كه به چيزى خيانت كند آن را روز قيامت با خود بياورد».
حديث :
١٥٣٦١.امام باقر عليه السلام ـ درباره آيه «هيچ پيامبرى را نسزد كه در غنايم خيافرمود : خداوند راست گفت. خدا هيچ گاه شخصى را كه در غنايم خيانت كند، به پيامبرى برنمى گزيند «و هر كه خيانت كند روز قيامت چيزى را كه به خيانت بُرده است بياورد». هر كس از غنايم چيزى بدُزدد، روز قيامت آن را داخل آتش ببيند و او را مكلّف كنند كه برود و آن را از داخل آتش بيرون بياورد.
[١] آل عمران : ١٦١.[٢] تفسير القمّي : ١/١٢٢.[٣] غلول كه در عنوان عربى آمده عبارت است از دزدى و كِش رفتن از غنايم، پيش از تقسيم آنها ـ م .