١٣٨٥٠.عنه صلى الله عليه و آله : ما قَبَضَ اللّه ُ تَعالى عالِما مِن هذهِ الاُمَّةِ إلاّ كانَ ثَغرَةٌ فِي الإسلامِ ، لا تُسَدُّ ثُلمَتُهُ إلى يَومِ القِيامَةِ . [٢]

١٣٨٥١.عنه صلى الله عليه و آله : مَوتُ العالِمِ مُصيبَةٌ لا تُجبَرُ و ثُلمَةٌ لا تُسَدُّ ، و هُوَ نَجمٌ طـمِسَ ، و مَوتُ قَبيلَةٍ أيسَرُ مِن مَوتِ عالِمٍ . [٣]

١٣٨٥٢.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ لَمّا سُئلَ عَن قَولِ اللّه ِ عَزَّ و جلَّ : Q: فَقدُ العُلَماءِ . [٤]

(انظر) الفقه : باب ٣١٩٥.

٢٧٩٧

درگذشت عالم

١٣٨٤٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مرگ عالم، رخنه اى است در اسلام كه تا شب و روز در گردش است، هيچ چيز آن را نمى بندد.

١٣٨٥٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند متعال عالمى را از ميان اين امت نَبرَد، مگر اين كه رفتن او رخنه اى در اسلام باشد، كه تا روز قيامت اين رخنه بسته نمى شود.

١٣٨٥١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مرگ عالم مصيبتى جبران نا پذير و رخنه اى بسته ناشدنى است. او ستاره اى است كه غروب مى كند. مرگ يك قبيله آسانتر از مرگ يك عالم است.

١٣٨٥٢.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال از آيه «آيا نديدند كه ما از اطرفرمود : مراد از دست رفتن علماست.

[١] كنز العمّال : ٢٨٧٦٠.[٢] كنز العمّال : ٢٨٨١٢.[٣] كنز العمّال : ٢٨٨٥٨.[٤] الرعد : ٤١ .[٥] كتاب من لا يحضره الفقيه : ١/١٨٦/٥٦٠.