ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٣٧
١٣٩٢١.الإمامُ الباقرُ عليه السلام : مَن عَلَّمَ بابَ هُدىً فلَهُ مِثلُ أجرِ مَن عَمِلَ بِهِ ، و لا يُنقَصُ اُولئكَ مِن اُجورِهِم شَيئا . [١]
١٣٩٢٢.بحار الأنوار عن أبو بصيرٍ : سَمِعتُ أبا عبد اللّه ِ عليه السلام يقولُ : مَن عَلَّمَ خَيرا فَلَهُ بِمِثلِ أجرِ مَن عَمِلَ بِهِ ، قُلتُ : فإن عَلَّمَهُ غَيرَهُ يَجري ذلكَ لَهُ ؟ قالَ : إن عَلَّمَهُ النّاسَ كُلَّهُم جَرى لَهُ ، قُلتُ : فإن ماتَ ؟ قالَ : و إن ماتَ . [٢]
٢٨١٠
آثارُ إنفاقِ العِلمِ
١٣٩٢٣.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : إنَّ النارَ لا يَنقُصُها ما اُخِذَ مِنها ، و لكِن يُخمِدُها أن لا تَجِدَ حَطَبا ، و كذلكَ العِلمُ لا يَفنيهِ الإقتِباسُ لكِنّ بُخلَ الحامِلينَ لَهُ سَبَبُ عَدَمِهِ . [٣]
١٣٩٢٤.عنه عليه السلام : كلُّ شَيءٍ يَنقُصُ عَلَى الإنفاقِ إلاّ العِلمَ . [٤]
١٣٩٢٥.عنه عليه السلام : أعوَنُ الأشياءِ عَلى تَزكِيَةِ العَقلِ التَّعليمُ . [٥]
١٣٩٢٦.الإمامُ الحسنُ عليه السلام : عَلِّمِ النّاسَ ، و تَعَلَّمْ عِلمَ غَيرِكَ ، فتَكونَ قَد أتقَنتَ عِلمَكَ ، و عَلِمتَ ما لَم تَعلَمْ . [٦]
١٣٩٢١.امام باقر عليه السلام : هر كه يك باب هدايت آموزش دهد، براى او همانند پاداش كسى باشد كه به آن عمل كند و از پاداش عمل كنندگانِ به آن نيز چيزى كاسته نمى شود.
١٣٩٢٢.بحار الأنوار ـ به نقل از ابو بصير ـ: از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مى فرمود: هر كس كار خوبى را به ديگرى بياموزد، برايش همانند پاداش كسى باشد كه به آن عمل كند. عرض كردم: اگر متعلّم آن علم را به ديگرى بياموزد، آيا باز هم پاداشى براى او (معلّم اولى) هست؟ فرمود: اگر به همه مردم [هر يك به واسطه ديگرى ]آموزش دهد براى او همانند آن پاداش هست. عرض كردم: حتى اگر [معلّم اول] مرده باشد؟ فرمود: حتى اگر مرده باشد .
٢٨١٠
آثار انفاق كردن علم
١٣٩٢٣.امام على عليه السلام : از آتش اگر چيزى برگرفته شود، كم نمى شود اما اگر هيمه اى نيابد خاموش مى شود. دانش نيز چنين است: بر گرفتنِ [ديگران ]از دانشِ [كسى] آن را از بين نمى برد، اما بخل ورزىِ دارندگانِ علم سبب نابودى آن مى شود.
١٣٩٢٤.امام على عليه السلام : هر چيزى با خرج كردن كم مى شود، مگر دانش.
١٣٩٢٥.امام على عليه السلام : بهترين كمك براى پرورش خِرد، آموزش دادن است.
١٣٩٢٦.امام حسن عليه السلام : دانش خود را به ديگران بياموزان و دانش ديگران را بياموز؛ زيرا با اين كار هم دانش خودت را محكم و استوار كرده اى و هم آنچه را نمى دانسته اى آموخته اى.
[١] تحف العقول : ٢٩٧.[٢] بحار الأنوار : ٢/١٧/٤٣.[٣] غرر الحكم : ٣٥٢٠.[٤] غرر الحكم : ٦٨٨٨.[٥] غرر الحكم : ٣٢٤٦.[٦] كشف الغمّة : ٢/١٩٧.