ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ١٠٥

١٤٢١٦.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : العِلمُ عِلمانِ : عِلمٌ عَلَى اللِّسانِ فذلكَ حُجَّةٌ عَلَى ابنِ آدَمَ ، و عِلمٌ فِي القَلبِ فذلكَ العِلمُ النّافِعُ . [١]

١٤٢١٧.عنه صلى الله عليه و آله : العِلمُ عِلمانِ : فعِلمٌ فِي القَلبِ و ذلكَ العِلمُ النّافِعُ ، و عِلمٌ عَلى اللِّسانِ فذلكَ حُجَّةُ اللّه ِ عَلَى ابنِ آدَمَ . [٢]

١٤٢١٨.عنه صلى الله عليه و آله : مَن غَلَبَ عِلمُهُ هَواهُ فَهو عِلمٌ نافِعٌ . [٣]

١٤٢١٩.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : مَنِ اعتَبَرَ أبصَرَ ، و مَن أبصَرَ فَهِمَ ، و مَن فَهِمَ عَلِمَ . [٤]

١٤٢٢٠.عنه عليه السلام ـ في ذِكرِ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله ـ: طَبيبٌ دَوّارٌ بِطِبِّهِ ... مُتَتبِّعٌ بِدَوائهِ مَواضِعَ الغَفلَةِ و مَواطِنَ الحَيرَةِ . [و قالَ في بَني اُمَيَّةَ :] لَم يَستَضيئُوا بِأضواءِ الحِكمَةِ ، و لَم يَقدَحوا بِزِنادِ العُلومِ الثّاقِبَةِ ، فَهُم في ذلكَ كالأنعامِ السّائمَةِ ، وَ الصُّخورِ القاسِيَةِ . [٥]

١٤٢٢١.عنه عليه السلام ـ في صِفَةِ القُرآن ـ: جَعَلَهُ اللّه ُ رِيّا لِعَطَشِ العُلَماءِ ، و رَبيعا لِقُلوبِ الفُقَهاءِ . [٦]

١٤٢١٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : علم دو گونه است: علمى كه بر زبان است و آن بر آدمى حجّت است و علمى كه در دل است و علم سودمند اين علم است.

١٤٢١٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : علم دو گونه است: علمى كه در دل است و علم سودمند همين علم است و علمى كه بر زبان است و حجّت خدا بر آدمى اين علم است.

١٤٢١٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه دانشش بر هوسش چيره آيد، اين دانش دانشى سودمند است.

١٤٢١٩.امام على عليه السلام : هر كه پند گرفت بينا شد و هر كه بينا شد فهميد و هر كه فهميد، دانست.

١٤٢٢٠.امام على عليه السلام ـ در وصف پيامبر صلى الله عليه و آله ـفرمود : پزشكى است كه با دانشِ پزشكى خود ميان مردم مى گردد... با داروى خود در پى يافتن جايگاههاى غفلت و سرگردانى است. آنان ـ يعنى بنى اميه ـ از پرتوهاى حكمت، روشنايى نگرفتند و از آتش زنه هاى علوم فروزان، آتشِ [علوم حقّه الهى را ]استخراج نكردند. از اين رو، همانند چارپايانِ چرنده و تخته سنگهاى سخت هستند .

١٤٢٢١.امام على عليه السلام ـ در وصف قرآن ـفرمود : خداوند آن را زداينده عطش عالمان و بهار دلهاى فقيهان قرار داده است.