١٤٤٨٧.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : لَو كانَ لِرَجُلٍ عَمَلُ سَبعينَ نَبِيّا لاَستَقَلَّ عَمَلَهُ ، مِن شِدَّةِ ما يَرى يَومَئذٍ [ يَعني يَومَ القِيامَةِ ] . [٢]

١٤٤٨٨.عنه صلى الله عليه و آله : لَو أنَّ رَجُلاً جُرَّ عَلى وَجهِهِ مِن يَومَ وُلِدَ إلى يَومَ يَموتُ هَرِما في طاعَةِ اللّه ِ عَزَّ و جلَّ لَحَقَّرَ ذلكَ يَومَ القِيامَةِ ، و لَوَدَّ أنَّهُ يُرَدُّ إلَى الدّنيا كَيما يَزدادَ مِنَ الأجرِ و الثَّوابِ . [٣]

(انظر) العُجب : باب ٢٤٨١.

١٤٤٨٦.امام على عليه السلام ـ در وصف پرهيزگاران ـفرمود : خود را متّهم مى سازند و از كرده هاى خويش هراسانند.

٢٩٠٨

نياز شديد به عمل در قيامت

١٤٤٨٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر انسان عملِ هفتاد پيامبر را [با خود ]داشته باشد، از سختى آنچه در آن روز ـ يعنى روز رستاخيز ـ مى بيند باز اعمال خود را اندك مى شمارد.

١٤٤٨٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر شخص از روزى كه به دنيا مى آيد تا روزى كه پير مى شود و مى ميرد، در طاعت خداوند عزّ و جلّ با صورتش بر زمين كشيده شود، اين همه سختى را در روز قيامت ناچيز خواهد شمرد و دوست خواهد داشت كه به دنيا باز گردانده شود تا بر اجر و پاداش خود اضافه كند.

[١] نهج البلاغة : الخطبة ١٩٣.[٢] بحار الأنوار : ٧٧/٨٢.[٣] كنز العمّال : ٤٣١٢٠.