ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٢٩٢

١٤٦٥٤.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : إنَّ اللّه َ تَبارَكَ و تَعالى ... إذا أرادَ بِعَبدٍ شَرّا حاسَبَهُ عَلى رُؤوسِ النّاسِ ، و بَكَّتهُ [١] ، و أعطاهُ كِتابَهُ بِشِمالِهِ ، و هُوَ قَولُ اللّه ِ عَزَّ و جلَّ : «وَ أمّا مَنْ اُوتِيَ كِتابَهُ وَراءَ ظَهْـرِهِ فَسَوْفَ يَـدْعو ثُبـورا * وَ يَصْلـى سَعيـرا * إنّـهُ كـانَ فـي أهْلِـهِ مَسرورا» . [٢]

التّفسير:

في الميزان في تفسير القرآن : «قوله تعالى : «وَ أمّا مَنْ اُوتِيَ كِتابَهُ وَراءَ ظَهْرِهِ» الظرف منصوب بنزع الخافض ، و التقدير : من وراء ظهره ، و لعلّهم إنّما يُؤتَون كتبهم من وراء ظهورهم لردّ وجوههم على أدبارهم ، كما قال تعالى : «مِنْ قَبْلِ أنْ نَطمِسَ وُجوها فَنَرُدَّها عَلى أدْبارِها» . [٣]

(انظر) الميزان في تفسير القرآن: ٢٠ / ٢٤٣ ـ ٢٤٥.

١٤٦٥٤.امام صادق عليه السلام : خداوند تبارك و تعالى... هر گاه براى بنده اى بد بخواهد ، در حضور مردم از او حسابرسى كند و محكومش نمايد و كار نامه اش را به دست چپ او دهد. اين است مراد سخن خداوند عزّ و جلّ كه مى فرمايد : «و امّا كسى كه نامه اش از پشت سر به او داده شود، زودا كه بگويد : واى بر من هلاك شدم و به آتش افروخته در آيد، كه او در دنيا نزد كسانش شادمان زيسته بود».

تفسير :

در تفسير الميزان في تفسير القرآن آمده است : آيه : «و اما من اُوتى كتابه وراء ظهره» كلمه «وراء» ظرف منصوب به نزع خافض (حرف جرّ) است و تقدير آن چنين مى باشد : «من وراء ظهره». شايد به اين دليل كار نامه شان از پشت سر آنان، داده مى شود كه صورتشان به عقب برگردانده شده، چنان كه خداوند متعال در جاى ديگر فرموده است : «پيش از آن كه نقش چهره هايى را محو كنيم و آنها را به پشت سر برگردانيم».