١٥٢٨٩.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : عَجَبٌ لِغافِلٍ و ليسَ بمَغفولٍ عَنهُ ، و عَجَبٌ لطالِبِ الدنيا و المَوتُ يَطلُبُهُ ، و عَجَبٌ لضاحِكٍ مِلْ ءَ فيهِ و هُو لا يَدرِي أ رَضِيَ اللّه ُ [عَنهُ ]أم سَخِطَ لَهُ ! [١]

١٥٢٩٠.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : عَجِبتُ لِغَفلَةِ ذَوِي الألبابِ عن حُسنِ الارتيادِ، و الاستِعدادِ للمَعادِ . [٢]

١٥٢٩١.عنه عليه السلام : اُوصِيكُم بذِكرِ المَوتِ ، و إقلالِ الغَفلَةِ عَنهُ ، و كيفَ غَفلَتُكُم عمّا ليسَ يُغفِلُكم ؟ ! [٣]

١٥٢٩٢.عنه عليه السلام : أ وَ لَستُم تَرَونَ أهلَ الدنيا يُصبِحُونَ و يُمسُونَ على أحوالٍ شَتّى: فَمَيِّتٌ يُبكى ، و آخَرُ يُعَزّى،و صَريعٌ مُبتلى، و عائدٌ يَعودُ ، و آخَرُ بنفسِهِ يَجُودُ ، و طالِبٌ للدنيا و المَوتُ يَطلُبُهُ ، و غافِلٌ و ليسَ بمَغفولٍ عَنهُ ، و على أثَرِ الماضِي ما يَمضِي الباقِي ! [٤]

٣٠٤٨

از غافل ، غفلت نشده است

١٥٢٨٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در شگفتم از كسى كه او غافل است و از او غافل نيستند، و در شگفتم از كسى كه در پى دنياست، در صورتى كه مرگ در پى اوست، و در شگفتم از كسى كه دهانش را به خنده مى گشايد در حالى كه نمى داند آيا خدا [ از او ]خشنود است يا ناخشنود.

١٥٢٩٠.امام على عليه السلام : از غافل بودن خردمندان براى نيكو طلب كردنِ [توشه و ذخيره آخرت ]و آماده شدن براى بازگشتگاه تعجّب مى كنم.

١٥٢٩١.امام على عليه السلام : شما را سفارش مى كنم كه به ياد مرگ باشيد و از آن كمتر غفلت ورزيد؛ چگونه از چيزى غفلت مى كنيد كه او از شما غافل نيست؟

١٥٢٩٢.امام على عليه السلام : آيا مردم دنيا را نمى بينيد كه در طى شب و روز دستخوش احوال گونه گون مى شوند؟ يكى مى ميرد و برايش مى گريند و ديگرى را تسليت مى گويند. يكى بيمار و زمينگير است و ديگرى به عيادتش مى رود. يكى در حال جان كندن است و ديگرى در پى دنياست، حال آن كه مرگ در پى اوست. يكى در غفلت به سر مى برد، حال آن كه از او غافل نيستند و آنچه باقى است در پى آنچه رفته مى رود!

[١] الأمالي للمفيد : ٧٥/٩.[٢] غرر الحكم : ٦٢٦٣.[٣] نهج البلاغة : الخطبة ١٨٨.[٤] نهج البلاغة : الخطبة ٩٩.