١٤٨٥٦.عنه عليه السلام : لا تُبدي الشَّماتَةَ لِأخيكَ فيَرحَمَهُ اللّه ُ و يُصَيِّرَها بِكَ . مَن شَمَتَ بِمُصيبَةٍ نَزَلَت بِأخيهِ لَم يَخرُجْ مِنَ الدّنيا حَتّى يُفتَتَنَ . [٤]

١٤٨٥٧.عنه عليه السلام : إنَّ اللّه َ تَبارَكَ و تَعالى ابتَلى أيّوبَ عليه السلام بِلا ذَنبٍ ، فصَبَرَ حَتّى عُيِّرَ ، و إنَّ الأنبياء لا يَصبِرونَ عَلَى التَّعييرِ . [٥]

(انظر) الحدود : باب ٧٥١. العيب : باب ٢٩٧٣.

١٤٨٥٣.امام على عليه السلام : هر كس به چيزى سرزنش كند، خودش به آن گرفتار شود.

١٤٨٥٤.امام صادق عليه السلام : هر كس مؤمنى را به گناهى سرزنش كند، نميرد تا خودش آن گناه را مرتكب شود.

١٤٨٥٥.امام صادق عليه السلام : هر كس مؤمنى را سرزنش كند، خداوند او را در دنيا و آخرت سرزنش كند.

١٤٨٥٦.امام صادق عليه السلام : از گرفتارى برادرت اظهار شادى مكن كه خداوند به او رحم مى كند و آن گرفتارى را به تو مى رساند. هر كس از گرفتارى و مصيبتى كه به برادرش رسيده است شاد شود، از دنيا نرود تا خود گرفتار آن شود.

١٤٨٥٧.امام صادق عليه السلام : خداوند تبارك و تعالى، ايّوب عليه السلام را بى هيچ گناهى مبتلا ساخت و او صبر كرد، تا زمانى كه سرزنش شد؛ و البته پيامبران سرزنش را تحمّل نمى كنند.

[١] غرر الحكم : ٧٨٥٩.[٢] الكافي : ٢/٣٥٦/٣.[٣] الكافي : ٢/٣٥٦/١.[٤] الكافي : ٢/٣٥٩/١.[٥] علل الشرائع : ٧٥/٤.