ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٢٨٣

١٤٦٤٤.الإمامُ الباقرُ عليه السلام ـ في قَولِه تَعالى : «وَ كُلَّ إنْسانٍ ألْزَم: يَقولُ : خَيرُهُ و شَرُّهُ مَعَهُ حَيثُ كانَ ، لا يَستَطيعُ فِراقَهُ حَتّى يُعطى كِتابَهُ يَومَ القِيامَةِ بِما عَمِلَ . [١]

١٤٦٤٥.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ في قولِهِ تَعالى ـ: «اِقْرَأْ كِتابَكَ كَفى بِنَفْسِكَ اليَومَ» ـ : يُذَكَّرُ العَبدُ جَميعَ ما عَمِلَ و ما كُتِبَ عَلَيهِ ؛ كأنَّهُ فَعَلَهُ تِلكَ السّاعَةِ ، فلِذلكَ قالوا : «يا وَيْلَتَنا ما لِهذا الكِتابِ لا يُغادِرُ صَغيرَةً وَ لا كَبيرَةً إلاّ أحْصاها» ؟! [٢]

١٤٦٤٦.تفسير العيّاشي عن الإمام الصّادقِ عليه السلام : إذا كانَ يَومُ القِيامَةِ دُفِعَ إلَى الإنسانِ كِتابُه ، ثُمَّ قيلَ لَهُ : اقرَأهُ .[قالَ الرّاوي: ]قُلتُ : فيَعرِفُ ما فيهِ ؟ فقالَ : إنَّهُ يَذكُرُهُ فَما مِن لَحظَةٍ و لا كَلِمَةٍ و لا نَقْلِ قَدَمٍ و لا شَيءٍ فَعَلَهُ إلاّ ذَكَرَهُ ؛ كأنَّهُ فَعَلَهُ تِلكَ السّاعَةَ ، فلِذلكَ قالوا : «يا وَيْلَتَنا ما لِهذا الكِتابِ لا يُغادِرُ صَغيرَةً وَ لا كَبيرَةً إلاّ أحْصاها» ». [٣]

١٤٦٤٤.امام باقر عليه السلام ـ درباره آيه «كردار نيك و بد هر كس به گردن او آويفرمود : هر جا كه باشد نيك و بد او نيز با اوست و نمى تواند از آنها جدا شود،تا آن كه در روز قيامت نامه اعمالش به او داده مى شود.

١٤٦٤٥.امام صادق عليه السلام ـ درباره آيه «بخوان نامه ات را امروز تو براى رسيدفرمود : تمام كارهايى را كه بنده انجام داده و آنچه براى او نوشته شده است، به او يادآورى مى شود به طورى كه گويى در همان لحظه انجامشان داده است. به همين دليل مى گويند : «واى بر ما! اين چه نامه اى است كه هيچ ريز و درشتى را از قلم نينداخته است».

١٤٦٤٦.تفسير العيّاشى : امام صادق عليه السلام فرمود : چون روز قيامت شود كار نامه انسان به او داده مى شود و مى گويند : آن را بخوان. [راوى مى گويد :] عرض كردم: آنچه را در آن كار نامه هست مى شناسد؟ حضرت فرمود : هيچ نگاهى نكرده و هيچ كلمه اى نگفته و هيچ قدمى برنداشته و هيچ كارى انجام نداده باشد، مگر اين كه در آن نامه ذكر شده است و او آنها را به ياد آورد به طورى كه گويى همان لحظه آنها را انجام داده است. به همين دليل مى گويند : «واى بر ما! اين چه نامه اى است كه هيچ ريز و درشتى را از قلم نينداخته است ».