ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٥٦٦

١٥٥٦٥.عنه صلى الله عليه و آله : يَأتي علَى الناسِ زَمانٌ الصابِرُ على دِينِهِ مِثلُ القابِضِ علَى الجَمرَةِ بِكَفِّهِ ، (فإن كانَ في ذلكَ الزَّمانِ ذِئبا و إلاّ أكَلَتهُ الذِّئابُ) . [١]

١٥٥٦٦.عنه صلى الله عليه و آله : و الذي بَعَثَني بالحَقِّ لَيأتي علَى الناسِ زَمانٌ يَستَحِلُّونَ الخَمرَ يُسَمُّونَهُ النَّبيذَ ، علَيهِم لَعنَةُ اللّه ِ و المَلائكةِ و الناسِ أجمَعينَ . [٢]

١٥٥٦٧.عنه صلى الله عليه و آله : يَأتي علَى الناسِ زَمانٌ يَخلُقُ القرآنُ في قُلوبِ الرِّجالِ كما تَخلُقُ الثِّيابُ علَى الأبدانِ . [٣]

١٥٥٦٨.عنه صلى الله عليه و آله : سيَأتي زَمانٌ على اُمَّتي لا يَعرِفُونَ العُلَماءَ إلاّ بثَوبٍ حَسَنٍ ، و لا يَعرِفُونَ القرآنَ إلاّ بصَوتٍ حَسَنٍ ، و لا يَعبُدُونَ اللّه َ إلاّ في شَهرِ رَمَضانَ ، فإذا كانَ كذلِكَ سَلَّطَ اللّه ُ علَيهِم سُلطانا لا عِلمَ لَهُ ، و لا حِلمَ لَهُ ، و لا رَحمَ لَهُ . [٤]

١٥٥٦٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : زمانى بر مردم مى آيد كه شكيباىِ بر دين، مانند كسى است كه اخگرى را در كف خويش گرفته باشد؛ در آن زمان اگر انسان گرگ باشد [ مى تواند زندگى كند] و گر نه گرگها او را مى خورند !

١٥٥٦٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سوگند به آن كه مرا به حق برانگيخت، قطعا زمانى بر مردم فرا رسد، كه شراب را حلال شمرند و نام نبيذ روى آن مى گذارند. لعنت خدا و همه فرشتگان و مردم بر آنان باد.

١٥٥٦٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : روزگارى بر مردم بيايد كه قرآن در دلهاى مردم كهنه و فرسوده شود، همچنان كه لباسها بر بدنها كهنه و فرسوده مى شود.

١٥٥٦٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بزودى زمانى بر امّت من بيايد كه علما را جز به لباس نيكو نشناسند و قرآن را جز به صداى خوش و خدا را جز در ماه رمضان عبادت نكنند. پس، هرگاه چنين زمانى فرا رسد، خداوند فرمانروايى بر آنان مسلّط گرداند كه نه علم دارد و نه بردبارى و نه رحم.