١٤٦٧٢.عنه عليه السلام ـ في وَصِيَّتِه لاِبنِه الحَسَنِ عليه السلام ـ: إنَّما قَلبُ الحَدَثِ كالأرضِ الخالِيَةِ ما اُلقِيَ فيها مِن شَيءٍ قَبِلَتهُ ، فبادَرتُكَ بِالأدَبِ قَبلَ أن يَقسُوَ قَلبُكَ ، و يَشتَغِلَ لُبُّكَ . [٨]

٢٩٥١

عادت

١٤٦٦٥.امام على عليه السلام : عادت، طبيعت دوم است.

١٤٦٦٦.امام على عليه السلام : عادت، بر هر انسانى سلطه دارد.

١٤٦٦٧.امام على عليه السلام : عادت، دشمنى است كه انسان را در تملّك خود دارد.

١٤٦٦٨.امام على عليه السلام : آفتِ رياضت (پرورشِ جان)، چيره شدن عادت است.

١٤٦٦٩.امام على عليه السلام : هر كه از عادتها پيروى كند، به درجات [عاليه ]نرسد.

١٤٦٧٠.امام على عليه السلام : زبان تو، از تو همان مى خواهد كه بدان عادتش داده اى و نفست از تو همان تقاضا مى كند كه بدان خو گرفته اى.

١٤٦٧١.امام على عليه السلام : به سوى خشم مشتاب، كه به عادت بر تو مسلّط مى شود.

١٤٦٧٢.امام على عليه السلام ـ در سفارش به فرزند بزرگوار خود حسن عليه السلام ـفرمود : دل نوجوان مانند زمين خالى است كه هر چه در آن افكنده شود، آن را مى پذيرد. از اين رو، من پيش از آن كه دلت سخت گردد و خردت مشغول شود، به تأديب و تربيتِ تو شتافتم.

[١] غرر الحكم : ٧٠٢.[٢] غرر الحكم : ٧٣٢٧.[٣] غرر الحكم : ٩٥٨.[٤] غرر الحكم : ٣٩٣٣.[٥] غرر الحكم : ٦٤٠٩.[٦] غرر الحكم : ٧٦٣٤.[٧] غرر الحكم : ١٠٢٨٨.[٨] نهج البلاغة : الكتاب ٣١.