ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٢٠٦

١٤٥٥٤.عنه عليه السلام : فكأنَّكُم بِالسّاعَةِ تَحدوكُم حَدوَ الزاجِرِ بشَوْلِهِ ... و كأنَّ الصَّيحَةَ قَد أتَتكُم ، و السّاعَةَ قَد غَشِيَتكُم ، و بَرَزتُم لِفَصلِ القَضاءِ ، قَد زاحَت عَنكُمُ الأباطيلُ ، وَ اضمَحَلَّت عَنكُمُ العِلَلُ . [١]

١٤٥٥٥.عنه عليه السلام : فإنَّ الغايَةَ أمامَكُم ، و إنَّ وَراءَكُمُ الساعَةَ تَحدوكُم ، تَخَفَّفوا تَلحَقوا ؛ فإنَّما يُنتَظَرُ بِأوَّلِكُم آخِرُكُم . [٢]

١٤٥٥٦.لقمانُ عليه السلام ـ لاِبنِهِ و هُوَ يَعِظُهُ ـ: يا بُنَيَّ ، إن تَكُ في شَكٍّ مِنَ المَوتِ فَارفَعْ عَن نَفسِكَ النَّومَ و لَن تَستَطيعَ ذلكَ ، و إن كُنتَ في شَكٍّ مِنَ البَعثِ فَارفَعْ عَن نَفسِكَ الانتِباهَ و لَن تَستَطيعَ ذلكَ . [٣]

١٤٥٥٧.الإمامُ الباقرُ عليه السلام ـ في قولهِ تَعالى : «يا وَيلَنا مَن بَعَثَنا: فإنَّ القَومَ كانوا فِي القُبورِ ، فلَمّا قاموا حَسِبوا أ نَّهُم كانوا نِياما ، قالوا : يا وَيْلَنا مَن بَعَثَنا مِن مَرْقَدِنا ؟ قالَ المَلائكَةُ : «هذا ما وَعَدَ الرَّحمنُ وَ صَدَقَ المُرسَلونَ» [٤] . [٥]

١٤٥٥٤.امام على عليه السلام : گويا قيامت، همچون ساربانى كه شتر خشكيده شير را مى راند، شما را هِىْ مى زند... گويى صور برايتان دميده شده و رستاخيز شما را فراگرفته است و براى داورى به صحنه [ قيامت ]آمده ايد. نادرستيها و اباطيل از شما دور گشته و بهانه ها از دستتان رفته است.

١٤٥٥٥.امام على عليه السلام : مقصد، فرا پيش شماست و [ساربانِ ]قيامت شما را از پشت سر مى راند. سبكبار شويد تا كه ملحق شويد؛ زيرا كه اولين شما چشم به راه آخرين شماست.

١٤٥٥٦.لقمان عليه السلام ـ در اندرز به فرزند خود ـفرمود : فرزندم! اگر در مردن شك دارى، خوابيدن را از خودت بردار اما بدان كه هرگز توان اين كار را ندارى و اگر در برانگيخته شدن ترديد دارى بيدار شدن از خواب را از خودت دور گردان، اما بدان كه هرگز نتوانى چنين كنى.

١٤٥٥٧.امام باقر عليه السلام ـ درباره آيه «واى بر ما! چه كسى ما را از خوابگاهمفرمود : مردم در گورهايشان هستند و چون برخيزند پندارند كه در خواب بوده اند و از اين رو گويند : واى بر ما! چه كسى ما را از خوابگاهمان برانگيخت؟ فرشتگان گويند : «اين چيزى بود كه خداى رحمان وعده داد و فرستادگان راست گفتند».