ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٢٣٨

«وَ اقْتَرَبَ الوَعْدُ الحَقُّ فَإذا هِيَ شاخِصَةٌ أبْصارُ الَّذِينَ كَفَرُوا يا وَيْلَنا قَدْ كُنَّا فِي غَفْلَةٍ مِنْ هذا بَلْ كُنَّا ظالِمِينَ». [١]

اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسابُهُمْ وَ هُمْ في غَفْلَةٍ مُعْرِضُونَ» . [٢]

الحديث :

١٤٥٦٦.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : بُعِثتُ أنا وَ السّاعَةُ كَهاتَينِ ـ و أشارَ بِالوُسطى وَ السَّبّابَةِ ـ . [٣]

١٤٥٦٧.الجعفريّات عن رسولِ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : بُعِثتُ أنا و السّاعَةُ كَهاتَينِ ـ و أشارَ بِإصبَعهِ : السَّبّابَةِ و الوُسطى ثُمَّ قالَ ـ : وَ الّذي نَفسِي بِيَدِه إنّي لَأجِدُ السّاعةَ بَينَ كِتفَيَّ . [٤]

١٤٥٦٨.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : بُعِثتُ أنا و السّاعَةُ كَهذِهِ مِن هذِهِ ، إن كادَت لَتَسبِقُني ! [٥]

١٤٥٦٩.عنه صلى الله عليه و آله : بُعِثتُ و السّاعَةُ كَفَرسَي رِهانٍ يَسبِقُ أحَدُهُما صاحِبَهُ بِاُذُنِهِ ، إن كانَتِ السّاعَةُ لَتَسبِقُني إلَيكُم ! [٦]

١٤٥٧٠.الأمالي للطوسي : كانَ [ رَسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله ]إذا خَطَبَ قالَ في خُطبَتِهِ : أمّا بَعدُ ، فإذا ذَكَرَ السّاعَةَ اشتَدَّ صَوتُهُ ، وَ احمَرَّتْ وَجنَتاهُ ، ثُمَّ يَقولُ : صَبَّحَتكُمُ السّاعَةُ أو مَسَّتكُم ، ثُمَّ يَقولُ : بُعِثتُ أنا و السّاعَةُ كَهذِه مِن هذِه ، و يُشيرُ بِإصبَعَيهِ . [٧]

«و آن وعده راستين نزديك گردد و چشمان كافران همچنان خيره ماند : واى بر ما، ما از اين حال غافل بوديم، بلكه ما ستمكار بوديم».

«روز حساب مردم نزديك شد و آنان همچنان به غفلت روي گردانند».

حديث :

١٤٥٦٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ پس از آن كه دو انگشت نشانه و ميانه خود را نشانفرمود : [فاصله زمانى ميان]برانگيخته شدن من و قيامت مانند اين دو مى باشد.

١٤٥٦٧.الجعفريّات : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله انگشت خود را نشان داد و فرمود : [فاصله زمانى ميان ]برانگيخته شدن من و قيامت مانند اين دو مى باشد. آن گاه فرمود : سوگند به آن كه جانم در دست اوست، من زمان قيامت را در ميان شانه خود مى يابم.

١٤٥٦٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : [فاصله زمانى ميان ]برانگيخته شدن من و قيامت مانند اين و اين است، گويى نزديك بود بر من پيشى گيرد.

١٤٥٦٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : من برانگيخته شدم و [فاصله بعثت من و ]قيامت مانند دو اسب مسابقه است كه يكى از ديگرى فقط گوشش جلوتر باشد؛ نزديك بود قيامت از من به سوى شما پيشى گيرد.

١٤٥٧٠.الأمالى للطوسى : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله هر گاه خطبه مى خواند در خطبه خود جمله «اما بعد» را مى گفت و چون از زمان قيامت سخن به ميان مى آورد، صدايش اوج مى گرفت و گونه هايش سرخ مى گشت. سپس مى فرمود: قيامت صبح يا شب به سراغ شما مى آيد. آنگاه دو انگشت خود را نشان مى داد و مى فرمود: [فاصله زمانى ميان ]برانگيخته شدن من و قيامت به اندازه فاصله اين دو انگشت است.