١٥٦٢١.بحار الأنوار عن أبي ذرٍّ : دَخلتُ . على رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله ... فقلتُ : يا رسولَ اللّه أوصني ... فقالَ : .... يا أبا ذرٍّ، إيّاكَ و الغِيبَةَ؛ فإنَّ الغِيبَةَ أشَدُّ مِن الزِّنا ... قلتُ : يا رسولَ اللّه ِ ، و ما الغِيبَةُ ؟ قالَ : ذِكرُكَ أخاكَ بما يَكرَهُ ، قلتُ : يا رسولَ اللّه ِ ، فإن كانَ فيهِ ذاكَ الذي يُذكَرُ بهِ ؟ قالَ : اِعلَمْ أنَّكَ إذا ذَكَرتَهُ بما هو فيهِ فقدِ اغتَبتَهُ ، و إذا ذَكَرتَهُ بما ليسَ فيهِ فَقَد بَهَتَّهُ . [٢]

١٥٦٢٢.الترغيب و الترهيب : إنّ رسولَ اللّه ِ صلى الله عليه و آله قالَ : أ تَدرُونَ ما الغِيبَةُ ؟ قالوا : اللّه ُ و رسولُهُ أعلَمُ ، قالَ : ذِكرُكَ أخاكَ بما يَكرَهُ . قيلَ : أ رَأيتَ إن كانَ في أخِي ما أقولُ ؟ قالَ : إن كانَ فيهِ ما تَقولُ فقدِ اغتَبتَهُ ، و إنْ لم يكُن فيهِ ما تَقولُ فقد بَهَتَّهُ . [٣]

١٥٦٢٣.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : الغِيبَةُ أن تقولَ في أخيكَ ما هُو فيهِ مِمّا قد سَتَرَهُ اللّه ُ علَيهِ ، فأمّا إذا قلتَ ما ليسَ فيهِ فذلكَ قولُ اللّه ِ : «فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتانا و إثْما مُبِينا» [٤] . [٥]

١٥٦٢٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر چيزى كه خوش ندارى رو به روى برادرت بگويى، آن غيبت است.

١٥٦٢١.بحار الأنوار ـ به نقل از ابوذر ـ: خدمت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله رسيدم... و گفتم : اى رسول خدا! مرا توصيه نماييد... حضرت فرمود : اى ابا ذر! از غيبت بپرهيز كه غيبت بدتر از زناست... عرض كردم : اى پيامبر خدا! غيبت چيست؟ فرمود : غيبت اين است كه از برادرت چيزى بگويى كه خوش ندارد. عرض كردم : اى پيامبر خدا! اگر آنچه درباره او گفته مى شود در او باشد چه؟ فرمود: بدان كه اگر آنچه در او هست بگويى غيبتش كرده اى و اگر آنچه در او نيست بگويى، به او بهتان زده اى.

١٥٦٢٢.الترغيب و الترهيب : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : آيا مى دانيد غيبت چيست؟ عرض كردند : خدا و پيامبر او بهتر مى دانند. فرمود : اين كه از برادرت چيزى بگويى كه خوش ندارد. عرض شد: اگر آنچه مى گويم در برادرم بود چه؟ فرمود : اگر آنچه مى گويى در او باشد، غيبتش كرده اى و اگر آنچه مى گويى در او نباشد، به وى بهتان زده اى.

١٥٦٢٣.امام صادق عليه السلام : غيبت آن است كه درباره برادرت چيزى بگويى كه در او هست، اما خداوند آن را پوشانده است. اما اگر چيزى بگويى كه در او نيست، اين مشمول اين سخن خداوند است كه : «هر آينه بهتان يا گناهى آشكار به دوش كشيد».

[١] كنز العمّال : ٨٠٣٠.[٢] بحار الأنوار : ٧٧/٨٩/٣.[٣] الترغيب و الترهيب : ٣/٥١٥/٣١.[٤] النساء : ١١٢ .[٥] تفسير العيّاشي : ١/٢٧٥/٢٧٠ .