١٥٢٧٠.عنه عليه السلام ـ في صفةِ المُتّقينَ ـ: يَبِيتُ حَذِرا و يُصبِحُ فَرِحا ، حَذِرا لِما حُذِّرَ مِن الغَفلَةِ ، و فَرِحا بِما أصابَ مِن الفَضلِ و الرَّحمَةِ . [١١]

١٥٢٦٠.امام على عليه السلام : غفلت، گمراهى است.

١٥٢٦١.امام على عليه السلام : غفلت، فريب خوردگى مى آورد و به هلاكت نزديك مى گرداند.

١٥٢٦٢.امام على عليه السلام : غفلت، باعث فرحناكى و سرمستى مى شود.

١٥٢٦٣.امام على عليه السلام : غفلت، موجب گم كردن [راه حق ]است.

١٥٢٦٤.امام على عليه السلام : غفلت، ضد دورانديشى است.

١٥٢٦٥.امام على عليه السلام : واى بر كسى كه غفلت بر او چيره آيد و در نتيجه، سفر [آخرت] را فراموش كند و خود را آماده نسازد.

١٥٢٦٦.امام على عليه السلام : يكى از نشانه هاى دولت (اقبال)،كمىِ غفلت است.

١٥٢٦٧.امام على عليه السلام : روى آوردن به غفلت، موجب فريب خوردن است.

١٥٢٦٨.امام على عليه السلام : از منزلهاى غفلت و جفا و كمى ياورانِ بر طاعت خدا، دورى كن!

١٥٢٦٩.امام على عليه السلام : اى دريغا بر هر غافلى كه عمرش بر ضد او حجت باشد و روزهايش او را به سوى بدبختى كشاند .

١٥٢٧٠.امام على عليه السلام ـ در وصف پرهيزگاران ـفرمود: شب را در پروا به سر مى برد و روز را با شادى؛ پروا به خاطر غفلتى كه او را از آن پرهيز داده اند و شاد از فضل و رحمتى كه به او رسيده است.

[١] غرر الحكم : ١٩٦.[٢] غرر الحكم : ٢١٢٥.[٣] غرر الحكم : ٢٢١.[٤] غرر الحكم : ٨٥.[٥] غرر الحكم : ١٠٣١.[٦] غرر الحكم : ١٠٠٨٨.[٧] غرر الحكم : ٩٤١٠.[٨] غرر الحكم : ٦٤٥٤.[٩] غرر الحكم : ٢٦٠٠.[١٠] نهج البلاغة : الخطبة ٦٤.[١١] نهج البلاغة : الخطبة ١٩٣.