وَ لَوْ تَرَى إِذِ الْمُجْرِمُونَ ناكِسُوا رُؤُوسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ رَبَّنا أَبْصَرْنا وَ سَمِعْنا فَارْجِعْنا نَعْمَلْ صالِحا إِنَّا مُوقِنُونَ» . [٢]

وَ وُضِعَ الْكِتابُ فَتَرَى الْمُجْرِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا فِيهِ وَ يَقُولُونَ يا وَيْلَتَنا ما لِهذا الْكِتابِ لا يُغادِرُ صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً إِلاَّ أَحْصاها وَ وَجَدُوا ما عَمِلُوا حاضِرا وَ لا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَدا» . [٣]

يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ وَ نَحْشُرُ الْمُجْرِمِينَ يَوْمَئِذٍ زُرْقا» . [٤]

يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسِيماهُمْ فَيُؤْخَذُ بِالنَّواصِي وَ الْأَقْدامِ» . [٥]

يُبَصَّرُونَهُمْ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِي مِنْ عَذابِ يَوْمِئِذٍ بِبَنِيهِ» . [٦]

إِنَّهُ مَنْ يَأْتِ ربَّهُ مُجْرِما فَإِنَّ لَهُ جَهَنَّمَ لا يَمُوتَ فِيها وَ لا يَحْيَى» . [٧]

وَ لا تَحْسَبَنَّ اللّه َ غافِلاً عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ إِنَّما يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيهِ الأَبْصارُ * مُهْطِعِينَ مُقْنِعِي رُؤُوسِهِمْ لا يَرْتَدُّ إِلَيْهِمْ طَرْفُهُمْ وَ أَفْئِدَتُهُمْ هَواءٌ * وَ أَنْذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيهِمُ الْعَذابُ فَيَقُولُ الَّذِينَ ظَلَمُوا رَبَّنا أَخِّرْنا إِلَى أَجَلٍ قَرِيبٍ نُّجِبْ دَعْوَتَكَ وَ نَتَّبِعِ الرُّسُلَ أَ وَ لَمْ تَكُونُوا أَقْسَمْتُمْ مِّنْ قَبْلُ مالَكُمْ مِّنْ زَوالٍ * وَ سَكَنْتُمْ فِي مَساكِنِ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ وَ تَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنا بِهِمْ وَ ضَرَبْنا لَكُمُ الْأَمْثالَ * وَ قَدْ مَكَرُوا مَكْرَهُمْ وَ عِنْدَ اللّه ِ مَكْرُهُمْ وَ إِنْ كانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُولَ مِنْهُ الْجِبالُ * فَلا تَحْسَبَنَّ اللّه َ مُخْلِفَ وَعْدِهِ رُسُلَهُ إِنَّ اللّه َ عَزِيزٌ ذُو انْتِقامٍ * يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ وَ السَّماواتُ وَ بَرَزُوا لِلّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ * وَ تَرَى الْمُجْرِمِينَ يَوْمَئِذٍ مُقَرَّنِينَ فِي الْأَصْفادِ * سَرابِيلُهُمْ مِنْ قَطِرانٍ وَ تَغْشَى وُجُوهَهُمُ النَّارُ» . [٨]

«و چون قيامت بر پا شود،در آن روز از هم جدا شوند».

«روزى كه قيامت بر پا شود گنهكاران سوگند خورند كه جز ساعتى در گور نيارميده اند. آرى [در دنيا هم ]اينچنين دروغ مى گفتند».

«و آن گاه كه گنهكاران را بينى كه نزد پروردگارشان سر افكنده اند [و گويند : ]پروردگار ما! ديديم و شنيديم، اكنون ما را باز گردان تا كارى شايسته كنيم كه اينك به يقين رسيده ايم».

«دفتر اعمال گشوده شود. گنهكاران را بينى كه از آنچه در آن آمده است بيمناكند و مى گويند : واى بر ما! اين چه دفترى است كه هيچ گناه كوچك و بزرگى را از قلم نينداخته است. آن گاه اعمال خود را حاضر بينند و پروردگار تو ، به هيچ كس ستم نمى كند».

«روزى كه در صور دميده شود و گنهكاران را در آن روز، كبود چشم، گرد آوريم».

«گنهكاران به نشان صورتشان شناخته مى شوند و از موى جلو سر و پاهايشان گرفته مى شوند».

«يكديگر را برابر چشمانشان آرند. گنهكار دوست دارد كه فرزندان خود را در برابر عذاب آن روز فديه دهد».

«هر كس كه گنهكار نزد پروردگارش بيايد دوزخ جايگاه اوست كه در آن جا نه مى ميرد و نه زنده است».

«مپندار كه خدا از كردار ستمكاران غافل است، بلكه عذابشان را تا آن روزى كه چشمها در آن خيره مى ماند به تأخير مى افكند. مى شتابند در حالى كه سرهايشان را بالا گرفته اند، چشم بر هم نمى زنند و دلهايشان خالى از خرد است. به مردم هشدار ده آن روزى را كه عذاب فرا مى رسدشان و ستمكاران مى گويند : پروردگارا! ما را اندكى مهلت ده تا دعوت تو را اجابت كنيم و از پيامبران پيروى نماييم، آيا شما پيش از اين سوگند نمى خورديد كه هرگز زوال نمى يابيد. و در خانه هاى كسانى كه بر خويشتن ستم مى كردند جاى گرفتيد در حالى كه بر شما معلوم بود با آنان چه كرديم و برايتان مَثَلها زديم. آنان مكرهاى خود را به كار بردند و خدا از نيرنگهايشان آگاه بود هر چند كه از نيرنگهايشان كوه از جا مى جنبيد. مپندار كه خدا و عده اى را كه به پيامبرانش داده است خلاف مى كند. همانا خدا مقتدر و انتقام گيرنده است. آن روز كه زمين به زمينى جز اين بدل شود و آسمانها نيز و همه در پيشگاه خداى يگانه قهار حاضر آيند. گنهكاران را در آن روز در غلهايى كه دست را به گردن بندد، بسته بينى. جامه هايشان از قطران است و آتش صورتهايشان را فرو پوشيده است».

[١] الروم : ٥٥.[٢] السجدة : ١٢.[٣] الكهف : ٤٩.[٤] طه : ١٠٢.[٥] الرحمن : ٤١.[٦] المعارج : ١١.[٧] طه : ٧٤.[٨] إبراهيم : ٤٢ ـ ٥٠.