نشانه شخص خيرخواه چهار چيز است: به حقّ قضاوت مى‌كند و از خود به ديگران حقّ مى‌دهد، براى مردم همان مى‌پسندد كه براى خود مى‌پسندد و به (حقّ) هيچ كس درازدستى نمى‌كند.
خير و خوبى‌ ٣٨٢. خيرخواهى خداوند اذا أرادَ اللَّهُ بقَومٍ خَيراً أكثَرَ فُقَهاءَهُم وأقَلَّ جُهّالَهُم، فاذا تكَلّمَ الفقيهُ وَجدَ أعْواناً، و اذا تَكلَّمَ الجاهِلُ قُهِرَ. (٤/ ١٦٠٤؛ كنزالعمال: ٢٨٦٩٢).
هر گاه خداوند خوبى مردمى را بخواهد شمار دين شناسان آنان را زياد گرداند و نادان‌هايشان را كم كند. پس چون فقيه سخنى بگويد براى سخن خود يارانى بيابد و چون نادان سخنى بگويد شكست خورد.
٣٨٣. صرفه جويى و پاكدامنى‌ انَّ اللَّهَ تباركَ وتعالى اذا أرادَ بقَومٍ بَقاءً أو نَماءً رزَقَهُمُ القَصْدَ والعَفافَ. (٤/ ١٦٠٤؛ الدرالمنثور: ٣/ ٢٧٠)
خداى تبارك و تعالى هرگاه ماندگارى يا رُشد مردمى را بخواهد، صرفه جويى و پاكدامنى روزيشان كند.
٣٨٤. پاداش راهنمايى به كار خير مَن دَلَّ على خَيرٍ فلَهُ مِثْلُ أجْرِ فاعِلِهِ. (٤/ ١٦١٦؛ صحيح مسلم: ١٨٩٣)
پاداش كسى كه به كار خوبى راهنمايى كند، مانند پاداش انجام دهنده آن كار است.
٣٨٥. حاصل عمل خير مَنْ يَزرَعْ خَيراً يُوشِكْ أنْ يَحْصِدَ خَيراً. (٤/ ١٥٩٤؛ بحار: ٧٧/ ٧٦)
هر كه خوبى بكارد، زودا كه خوبى بدرود.