است كه نيّت مى‌كند. پس هركه هجرتش براى خدا و رسول او باشد، به سوى خدا و رسول او هجرت كرده است و هركه هجرتش براى رسيدن به چيزى از دنيا يا ازدواج كردن با زنى باشد، هجرتش بهمان چيزى است كه به نيّت آن هجرت كرده است.
٩٤٠. پاداش نيت خوب‌ تَرَكنا فى المَدينَهِ أقواماً لا نَقطَعُ وادِياً ولا نَصعَدُ صُعوداً ولا نَهبِطُ هُبوطاً الّا كانُوا مَعَنا. قالُوا: كَيفَ يَكونونَ مَعَنا ولَم يَشهَدوا؟! قالَ: نِيّاتُهُم.
(١٣/ ٦٥٧٢؛ كنزالعمال: ٧٢٦١)
ما در مدينه افرادى را باقى گذاشتيم كه هيچ واديى را نپيموديم و بر هيچ تپّه‌اى بالا نرفتيم و در هيچ سراشيبى قدم نگذاشتيم، مگر اين كه آنان نيز با ما بودند. عرض كردند:
چگونه با ما هستند، در حالى كه حضور پيدا نكردند؟ فرمود: نيّت‌هايشان.
٩٤١. برترى نيت بر عمل‌ نِيَّةُ المُؤمنِ خَيرٌ مِن عَمَلِهِ، و نِيَّةُ الكافِرِ شَرٌّ مِن عَمَلِهِ، وكُلُّ عامِلٍ يَعمَلُ على نِيَّتِهِ. (١٣/ ٦٥٧٦؛ كافى: ٢/ ٨٤)
نيّت مؤمن، بهتر از عمل اوست و نيّت كافر، بدتر از عمل اوست و هر عمل‌كننده‌اى مطابق نيّت خود عمل مى‌كند.
٩٤٢. داشتن نيت پاك، در بيدارى و خواب‌ يا أبا ذرٍّ، لِيَكُن لَكَ فى كُلِّ شَى‌ءٍ نِيَّةٌ صالِحَةٌ، حتّى فى النَّومِ والأكلِ.
(١٣/ ٦٥٧٨؛ مكارم الاخلاق: ٢/ ٣٧)
اى ابوذر، بايد در هركارى نيّتى پاك داشته باشى حتّى در خوابيدن و خوردن.
٩٤٣. داشتن نيت پاك و درست‌ أفضَلُ العَمَلِ النِّيَّةُ الصّادِقَةُ. (١٣/ ٦٥٨٢؛ كنزالعمال: ٧٢٣٨)
برترين عمل، نيّت صادق است.