٤٩٠. روزه، سپر آتش‌ الصَّومُ جُنَّةٌ مِن النارِ. (٧/ ٣٢٠٨؛ كافى: ٤/ ٦٢)
روزه، سپرى در برابر آتش است.
٤٩١. اجر روزه دار مَن صامَ يَوماً تَطَوُّعاً فلو اعطِىَ مِل‌ءَ الأرضِ ذَهَباً ماوَفّى أجرَهُ دُونَ يَومِ الحِسابِ. (٧/ ٣٢١٢؛ معانى الاخبار: ٤٠٩)
هر كس يك روز داوطلبانه روزه بگيرد، اگر به اندازه زمين طلا به او داده شود، اجر خود را كامل دريافت نكرده است و فقط در روز حساب (و قيامت) اجر كاملش را دريافت مى‌كند.
٤٩٢. آمرزش روزه دار مَن صامَ يَوماً تَطَوُّعاً ابتِغاءَ ثَوابِ اللَّهِ وَجَبَت لَهُ المَغفِرَةُ.
(٧/ ٣٢١٢؛ امالى صدوق: ٤٤٣)
هر كه يك روز براى دريافت ثواب الهى داوطلبانه روزه بگيرد، آمرزشش حتمى است.
٤٩٣. روزه سه روز در ماه‌ مَن صامَ ثلاثةَ أيّامٍ مِن‌كُلِّ شَهرٍ كانَ كَمَن صامَ الدَّهرَ كلّه؛ لأنَّ اللَّهَ عزّ و جل يقولُ: «مَنْ جاءَ بالحَسَنَةِ فلَهُ عَشْرُ أمْثالِها». (٧/ ٣٢١٦؛ دعائم الاسلام: ١/ ٢٨٣)
هركس در هر ماه، سه روز روزه بگيرد، مانند كسى است كه همه عمر روزه گرفته باشد؛ زيرا خداوند عزّ و جل مى‌فرمايد: «هر كه يك كار نيك كند، ده برابر آن برايش منظور شود.» ٤٩٤. روزه بى نتيجه‌ يقولُ اللهُ عزّ و جل مَن لَم تَصُمْ جَوارِحُهُ عن مَحارِمِى فلا حاجَةَ لى فى أن يَدَعَ طَعامَهُ وشَرابَهُ مِن أجلِى. (٧/ ٣٢١٤؛ الفردوس: ٥/ ٢٤٢)
خداوند عزّ و جل مى‌فرمايد: كسى كه اندام‌هايش از حرام‌هاى من روزه ندارد، مرا چه حاجت كه به خاطر من از خوردن و آشاميدن خوددارى ورزد؟!