هزار حديث از پيامبر اعظم(ص) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١١٠

٤٥٠. دوستان خدا انَّ اللَّهَ يُحِبُّ الحَيِىَّ الحَليمَ العَفيفَ المُتَعفِّفَ. (٢/ ٩٤٨؛ كافى: ٢/ ١١٢)
خداوند انسانِ با حياىِ بردبارِ پاكدامنِ با مناعت را دوست دارد.
٤٥١. محبوب ترين مردم در نزد خدا أحَبُّ عِبادِ اللَّهِ الى اللَّهِ أنْفَعُهُم لِعبادِهِ، وأقْوَمُهُم بحقِّهِ، الّذينَ يُحَبَّبُ الَيهِمُ المَعروفُ وفِعالُهُ. (٢/ ٩٥٠؛ تحف العقول: ٣٧٦)
محبوب ترينِ بندگان در نزد خداوند كسى است كه به حال بندگان خدا سودمندتر و در اداى حقّ خدا كوشاتر باشد؛ همانان كه خوبى و انجام كارهاى نيك محبوب ايشان است.
٤٥٢. نشانه خدا دوستى‌ عَلامَةُ حُبِّ اللَّهِ تعالى حُبُّ ذِكرِ اللَّهِ، وعَلامَةُ بُغْضِ اللَّهِ تعالى بُغْضُ ذِكرِ اللَّهِ عزّوجلّ. (٢/ ٩٥٨؛ كنزالعمال: ١٧٧٦)
نشانه دوست داشتن خداوند متعال، دوست داشتن ياد و نام خداست و نشانه ناخوش داشتن خداوند متعال، ناخوش داشتن ياد و نام خداوند عزّ و جل است.
٤٥٣. وسيله جلب محبت خدا قالَ اللَّهُ: ما تَحبَّبَ الَىّ عَبدى بشى‌ءٍ أحَبَّ الَىَّ ممّا افْتَرَضْتُهُ علَيهِ، وانّهُ لَيَتحبَّبُ الَىَّ بالنّافِلَةِ حتّى احِبَّهُ، فاذا أحْبَبْتُهُ كنتُ سَمْعَهُ الّذى يَسمَعُ بهِ، وبَصرَهُ الّذى يُبصِرُ بهِ، ولِسانَهُ الّذى يَنْطِقُ بهِ ويَدَهُ الّتى يَبْطِشُ بها، ورِجْلَهُ الّتى يَمشى بها، اذا دَعانى أجَبْتُهْ، واذا سَألَنى أعْطَيتُهُ. (٢/ ٩٦٠؛ محاسن: ١/ ٤٥٤)
خداوند فرمود: بنده من با هيچ وسيله‌اى دوست داشتنى‌تر از (انجام) واجبات، محبوب من نمى‌شود. او با مستحبات وسيله جلب محبّت مرا فراهم مى‌آورد، چندان كه محبوب من مى‌شود و چون دوستش بدارم گوش شنواى او مى‌شوم و چشم بيناى او و زبان گوياى او و دست نيرومند او و پاى رهپوى او. هرگاه مرا بخواند، پاسخش دهم و هرگاه از من (چيزى) بخواهد عطايش كنم.