٢٩٣. نااميدى در قيامت، پيامد شركت در قتل مؤمن‌ مَن أعانَ على قَتلِ مؤمنٍ بشَطرِ كَلِمَةٍ لَقِىَ اللَّهَ يَومَ القِيامَةِ مَكتوبٌ بينَ عَينَيهِ: آيِسٌ مِن رَحمَةِ اللَّهِ. (١٠/ ٤٧٧٠؛ كنزالعمال: ٣٩٨٩٥)
هر كس با نيم كلمه حرف، در كشتن مؤمنى كمك كند، روز قيامت خدا را ديدار كند در حالى كه بر پيشانيش نوشته شده است: نوميد (و محروم) از رحمت خدا.
حسابرسى‌ ٢٩٤. روز عمل و روز حسابرسى‌ ألا وانّكم فى يومِ عملٍ وَلا حِسابَ فِيهِ، ويُوشِكُ أنْ تَكونوا فى يَومِ حِسابٍ لَيس فيهِ عَملٌ. (٣/ ١١٦٢؛ اعلام الدين: ٣٤٥)
آگاه باشيد! اينك شما در روزى هستيد كه هنگام عمل است و حسابرسى در آن نيست، و زود است كه به روزى در رويد كه روز حسابرسى است نه جاى عمل.
٢٩٥. محاسبه نفس‌ حاسِبوا أنْفُسَكُم قَبلَ أنْ تُحاسَبوا، وزِنوها قَبلَ أنْ تُوزَنوا، وتَجَهَّزوا للعَرْضِ الأكْبَرِ. (٣/ ١١٦٤؛ بحار: ٧٠/ ٧٣)
پيش از آن كه مورد حسابرسى قرار گيريد، خود به حساب نفستان برسيد و پيش از آن كه سنجيده شويد، خود نفستان را در ترازوى سنجش بگذاريد وبراى آن حسابرسى بزرگ آماده شويد.
٢٩٦. نخستين پرسش در قيامت‌ أوَّلُ ما يُسألُ عَنهُ العَبدُ حُبُّنا أهلَ البيتِ. (٣/ ١١٦٨؛ عيون اخبار الرضا (ع): ٢/ ٦٢)
نخستين چيزى كه درباره آن از بندگان پرسش مى‌شود، محبّت ما خاندان است‌ ٢٩٧. نعمت بى باز خواست‌ كُلُّ نَعيمٍ مَسؤولٌ عَنهُ يَومَ القِيامَهِ الّا ما كانَ فى سبيلِ اللَّهِ تعالى.
(٣/ ١١٦٨؛ بحار: ٧/ ٢٦١)